|
Main
- books.jibble.org
My Books
- IRC Hacks
Misc. Articles
- Meaning of Jibble
- M4 Su Doku
- Computer Scrapbooking
- Setting up Java
- Bootable Java
- Cookies in Java
- Dynamic Graphs
- Social Shakespeare
External Links
- Paul Mutton
- Jibble Photo Gallery
- Jibble Forums
- Google Landmarks
- Jibble Shop
- Free Books
- Intershot Ltd
|
books.jibble.org
Previous Page
| Next Page
Page 66
"Welnu, wat is er?" werd hem toegeroepen, en een schok voer Peer door
de leden. 't Was de stem van Vianen.
"Kom naderbij, Heer!" smeekte Peer, die niet hard durfde spreken.
"Dank je!" klonk het kortaf. "Ik heb geen lust om je tot mikpunt
te dienen. Ik blijf hier. Spreek op, wie zijt ge, en wat hebt ge
te zeggen?"
"Ik ben Peer, uw dienaar, Edele Heer," zeide de schurk bevend. "Ik
ben bereid, den burcht aan u over te leveren."
Vianens oogen tintelden van vreugde, toen hij die woorden hoorde.
"Hoe?" vroeg hij.
"Het zal mij niet moeilijk vallen, Edele Heer, de sluippoort voor
u te openen, waardoor gij binnen kunt trekken. De poort wordt, bij
gebrek aan manschappen, niet meer bewaakt."
"Hoe sterk is de bezetting?" vroeg Vianen.
Maar Peer had niet veel lust, zijn Heer daaromtrent nader bericht
te geven, want immers, als hij de waarheid zeide, zou Vianen geene
groote waarde hechten aan zijne verraderlijke daad. De burcht zou
toch spoedig bezwijken.
"Ik weet het niet precies, Edele Heer," zeide hij ontwijkend, "maar
wij tellen vele dooden."
"En mijn kind?"
"Het leeft en is gezond. De Edele Vrouwe verzorgt het met liefde."
Een zucht ontsnapte aan Vianens boezem en een oogenblik werd zijn
hart verteederd. Doch ook maar een oogenblik.
"En wanneer kunt ge de poort openen?" vroeg hij.
"Dadelijk, Heer. Verzamel uwe krijgers en binnen een half uur is de
burcht in uwe handen. De poort ligt vlak onder den Zuidertoren."
"'t Is goed. Over een half uur zullen wij er zijn. Maar pas op,
dat je me niet bedriegt, want mijne wraak zal dan vreeselijk zijn!"
"Ik bedrieg u niet, Edele Heer," zeide Peer deemoedig. "Mijn berouw
over hetgeen ik u gedaan heb, is oprecht, en met vreugde zal ik de
poort voor u openen. Maar Heer, wat zal mijn--mijn loon zijn?"
"Uw loon?" vroeg Vianen met een wraakzuchtigen blik, dien Peer gelukkig
niet kon zien, daar anders zijn angst ongetwijfeld toegenomen zou
zijn. "Uw loon? Welk loon verlangt gij?"
"Het leven, Edele Heer!" smeekte de ellendeling.
"Anders niet?" vroeg Vianen, terwijl opnieuw een wreede trek op zijn
gelaat verscheen.
"Neen Heer, schenk mij het leven, anders vraag ik niet, en nog dezen
nacht behoort IJselstein u."
"Toegestaan!" sprak Vianen kortaf. "Maak u gereed."
"Op uw ridderwoord, Edele Heer?" vroeg Peer angstig, daar hij Vianen
al te goed kende, om hem zoo dadelijk te durven gelooven.
"Op mijn ridderwoord," zeide Vianen norsch, terwijl hij zich
verwijderde, om alles voor den overval gereed te maken.
"Zoo is het in orde," mompelde Peer. "Hoe slecht hij ook is, zijn
ridderwoord zal hij niet breken. Ha, daar houdt het rammeien op. Hij
verzamelt zijne krijgers. Eindelijk zal dan toch een einde komen
aan mijn lijden, en zal ik kunnen genieten van mijn zuur verdiend
goud. Wacht, als straks de burcht geplunderd wordt, zal ik een handje
me�helpen. Ik weet den weg, en dan--dan ga ik met mijn buit ver
van hier en vestig mij als koopman in de eene of andere stad. Ha, wat
loopt alles nog goed voor mij af. Ik weet me toch altoos uitstekend
te redden, al is het geval ook nog zoo moeilijk. Maar laat ik mij nu
naar de sluippoort begeven. Mij dunkt, Vianen zet zijne mannen al
in beweging. Als hij het maar voorzichtig doet, zoodat de wachters
op den toren het niet opmerken, want dan zou het mij nog mijn leven
kosten. Er komt nog een benauwd oogenblik voor mij aan."
Previous Page
| Next Page
|
|