|
Main
- books.jibble.org
My Books
- IRC Hacks
Misc. Articles
- Meaning of Jibble
- M4 Su Doku
- Computer Scrapbooking
- Setting up Java
- Bootable Java
- Cookies in Java
- Dynamic Graphs
- Social Shakespeare
External Links
- Paul Mutton
- Jibble Photo Gallery
- Jibble Forums
- Google Landmarks
- Jibble Shop
- Free Books
- Intershot Ltd
|
books.jibble.org
Previous Page
| Next Page
Page 33
"Bij St. Joris, dat zal hij!" riep Jonker Jan, vol bewondering over den
moed der edelvrouw. "We zullen ons verdedigen, zoolang we adem hebben."
"Maar er moet m��r gedaan worden," riep Bertha uit.
"Het is niet genoeg, ons tegen onze vijanden te verdedigen, maar
we moeten ook alle pogingen in het werk stellen, om mijn dapperen
gemaal te redden, en dit laatste zal zeker niet het gemakkelijkste
deel onzer taak zijn."
"Uwe Edelheid heeft gelijk," zeide de Jonker peinzend. "Het beste
zou misschien wezen, een machtig leger te verzamelen, om daarmede
het kasteel te belegeren, waarin onze Heer gevangen gehouden wordt."
"Neen Jonker, dat zou dwaasheid zijn," antwoordde Bertha. "Zelfs al
moest het kasteel voor onze macht bukken, dan nog zou Vianen zijne
prooi niet afstaan. Hij zou mijn armen gemaal ongetwijfeld ... dooden."
Bertha beefde, toen zij dat woord uitsprak, maar toch zeide zij het
met eene vaste stem.
"Neen, Jonker, dat gaat niet," zeide Fulco. "Het zou misschien
verstandiger zijn, list tegenover list te stellen. We moeten een
gijzelaar in onze macht zien te krijgen, wiens leven Vianen nog meer
waard is, dan dat van onzen Heer. Ik geloof, dat hij een eenig kind
heeft, een jongetje van ongeveer zes of zeven jaar. Dat kind moesten we
in onze handen zien te krijgen. Dan zou in elk geval Heer Gijsbrechts
leven gespaard zijn."
"Dat is een goed plan, Fulco!" riep Bertha uit. "Zoo moest het
kunnen! Wat zou ik blij wezen!"
"'t Zou een handige zet zijn," meende de Jonker. "Die Fulco weet,
geloof ik, overal raad op. Maar wie zal het waagstukje uitvoeren? Want
een waagstuk is het. Als hij in handen van Vianen valt, is zijn lot
beslist, en--dan zal het vreeselijk zijn!"
Bertha gaf geen antwoord. Zij wist wel iemand, wien zij het zeer
gaarne zou opdragen, maar--de edele vrouw durfde het niet van hem
vergen, want--hij was gewond en lijdende, en bovendien vermoeid
en uitgeput van een langen tocht. Neen, haar trouwen Fulco durfde
zij het niet vragen.
"Edele Vrouwe," zeide hij, "ik bid u, draag mij die taak op. Ik ben
het mijn ongelukkigen Heer verplicht. Laat mij gaan, bid ik u."
Bertha was ontroerd.
"Trouwe, trouwe Fulco," zeide zij, hem de hand drukkende, "niemand
liever dan u vertrouw ik die zaak toe, en ik had het u zelve wel
gevraagd, indien ik niet dacht, dat ge te vermoeid en te zwak waart."
Een glimlach kwam op Fulco's gelaat. Hij gevoelde zich gelukkig.
"Vermoeid en zwak?" riep hij uit. "'t Is voor den Heer van Vianen te
hopen, dat ik hem niet tegenkom, want dan zou ik hem mijne zwakheid
eens laten voelen. Ik ga terstond, Edele Vrouwe, want spoedig zal
het beleg het mij anders onmogelijk maken."
Bertha stak hem eene zijden beurs toe, die gevuld was met
geldstukken. Maar Fulco werd plotseling doodsbleek en trad verschrikt
achteruit.
"Wat is dat?" stamelde hij. "Is dat mijn loon?" Bertha glimlachte.
"Neen, neen, beste Fulco, wees gerust. Z�� zou ik u niet willen
beleedigen. Ik weet wel, dat uwe trouw met geen goud te betalen
is. Neem het aan, Fulco, misschien hebt ge het noodig om uw doel
te bereiken."
"O, is dat de bedoeling!" riep Fulco met een verhelderd gelaat
uit. "Dat is waar; het kan mij van dienst zijn. Doch laat ik nu
gaan. De duisternis kan mij misschien nog helpen."
Hij koos zich een van de vlugste paarden uit, die in den welvoorzienen
stal stonden en zat weldra weer in den zadel. Hij was zoo geheel
vervuld van zijn plan, dat hij bijna geene vermoeidheid voelde. Hij
reed snel door. Toch was het al bijna dag geworden, toen hij in de
verre de forens van het kasteel Vianen zag.
Previous Page
| Next Page
|
|