|
Main
- books.jibble.org
My Books
- IRC Hacks
Misc. Articles
- Meaning of Jibble
- M4 Su Doku
- Computer Scrapbooking
- Setting up Java
- Bootable Java
- Cookies in Java
- Dynamic Graphs
- Social Shakespeare
External Links
- Paul Mutton
- Jibble Photo Gallery
- Jibble Forums
- Google Landmarks
- Jibble Shop
- Free Books
- Intershot Ltd
|
books.jibble.org
Previous Page
| Next Page
Page 31
Daar zag hij, hoe zijn arme meester geboeid op het paard gezet en
door eenige ruiters weggevoerd werd. Toen lieten zijne aanvallers
hem alleen.
Arme, trouwe Fulco! Hij stortte tranen van spijt en woede. Uit deernis
met het ongelukkige lof van zijn Heer voelde hij niet eens de pijn,
die zijne wonden hem veroorzaakten. Bedroefd sloeg hij den weg naar
IJselstein in.
En Heer Gijsbrecht? Onder spot en hoon werd hij weggevoerd naar het
slot te Culemborg, dat den Heer van Vianen toebehoorde. Daar bracht
men hem langs eene trap naar beneden. Een kerker werd geopend en
schamper lachende duwde Vianen hem naar binnen. Daarna werd de zware
deur zorgvuldig gegrendeld.
"De droom, de droom van Bertha!" mompelde Gijsbrecht.
HOOFDSTUK 5
Een waagstuk
't Was al laat in den nacht, toen Fulco in vliegenden galop aan het
kasteel te IJselstein aankwam. Hij zag doodsbleek, zoowel van pijn
en bloedverlies, als van kommernis over het lot van zijn Heer. En
ook was zijn hart vervuld met deernis over de ongelukkige Edelvrouwe,
die, misschien droomende van den spoedigen terugkeer van haar gemaal,
en onbewust van het leed, dat haar getroffen had, wellicht in een
diepen slaap verzonken lag.
De arme Fulco zag er tegen op, haar de droeve tijding te brengen,
en ware het niet, dat zijne hulp hoog noodig zou zijn op den burcht,
indien deze belegerd mocht worden, stellig zou hij zijn paard niet
tot zulk een spoed aangedreven hebben.
De valbrug was opgehaald.
"Natuurlijk," mompelde Fulco. "De vijanden kunnen elk oogenblik komen,
en--zullen zich ook niet lang meer laten wachten. Jonker Jan
houdt blijkbaar goede wacht." En met verheffing van stem riep hij:
"Hallo, wachter, hallo!"
"Wie daar?" klonk eene stem van den burchtmuur, die hij dadelijk als
die van den ouden Dodo, den tuinman, herkende.
"Goed volk, Dodo, dat gerust binnengelaten kan worden. Ik ben het,
-- Fulco!"
"Alleen?"
"Ja, helaas!"
"Wij komen!" klonk het terug, en tegelijkertijd hoorde hij op eene
trompet blazen, wat den burchtbewoners het sein gaf, dat iemand
toegang verzocht.
Hij behoefde niet lang te wachten. Spoedig hoorde hij stemmen door een
der kijkgaten van de hooge voorpoort, en een oogenblik daarna werd de
brug ne�rgelaten en de poort ontsloten. Fulco reed het binnenplein
op, waar hij dadelijk door de wachters en door de gewekten werd
omringd. Jonker Jan gaf hem de hand.
"Welkom, Fulco," zeide hij ernstig, "maar hoe komt ge zoo alleen? Is
onze Heer ....?"
"Hij is gevangen genomen, Jonker."
"Gevangen?" herhaalde de schildknaap ontsteld, terwijl hij doodsbleek
werd. "Gevangen, zegt ge?"
"Gevangen, Jonker. Nog geen twee uur geleden, bij de verlaten hut in
het bosch."
"Door wien?" klonk het uit verscheidene monden.
"Door den Heer van Vianen," zeide Fulco. "Doch laten we naar de Vrouwe
gaan, Jonker."
Previous Page
| Next Page
|
|