|
Main
- books.jibble.org
My Books
- IRC Hacks
Misc. Articles
- Meaning of Jibble
- M4 Su Doku
- Computer Scrapbooking
- Setting up Java
- Bootable Java
- Cookies in Java
- Dynamic Graphs
- Social Shakespeare
External Links
- Paul Mutton
- Jibble Photo Gallery
- Jibble Forums
- Google Landmarks
- Jibble Shop
- Free Books
- Intershot Ltd
|
books.jibble.org
Previous Page
| Next Page
Page 29
Allen luisterden.
"Er is geen twijfel aan. Vlug, maak voort."
Gelukkig was het paard van Fulco niet zoo onhandelbaar als de schimmel,
en dat was maar goed ook, want de hoefslagen werden elk oogenblik
duidelijker.
"Snijd de touwen los, Fulco!" riep Gijsbrecht.
"Ik ben al bezig, Heer! Voort, veerman, of we zijn nog verloren. Steek
af!"
De veerman maakte voort, waartoe zeker de beloofde geldstukken niet
weinig medewerkten. Maar de ruiters naderden snel. Daar hielden
zij stil.
"Halt!" klonk het donderend uit den mond van Vianen.
"Vooruit, vooruit!" riep IJselstein.
Er kwam beweging in de logge aak. Fulco hielp den veerman uit alle
macht duwen, maar de vijanden sprongen van de paarden en kwamen op
hen af.
"Halt, veerman, halt, in naam van den Graaf en den Heer van den
Borselen beveel ik u aan te leggen!"
"Te laat, Heer van Vianen! Jammer, niet waar?" sarde Fulco, die met
innig welbehagen opmerkte, dat het schip al te ver van den kant was,
om den vijanden nog gelegenheid te geven het te bespringen.
Maar daar dreigde een nieuw gevaar. De schipper durfde een bevel
van den Graaf en van den gevreesden Van Borselen niet weerstreven
en weifelde wat hij doen moest. Doch die weifeling duurde maar een
oogenblik, want Heer Gijsbrecht trad op hem toe en zeide:
"Hijsch het zeil, veerman, en waag het niet, mij aan mijne vijanden
over te leveren, want die daad zoudt ge niet overleven!"
En de veerman begreep, dat deze taal ernst was.
"Ik kan niet terugkeeren, Edele Heer!" riep hij Vianen toe. "Ik word
gedwongen, om verder te gaan."
En geholpen door Fulco heesch hij het zeil, dat spoedig aan het logge
vaartuig de gewenschte vlugheid gaf.
Wat bulderde Vianen, die zoo zijne prooi voor zijne oogen zag
ontsnappen. De vreeselijkste verwenschingen wierp hij de vluchtelingen
na. Doch IJselstein lachte om zijne machtelooze woede. Hij wist,
dat hij, voorloopig althans, in veiligheid was.
Toen de veerman eenige uren later naar zijne woning terugkeerde,
had hij alle reden om tevreden te zijn. De ridder had zich nog milder
betoond, dan hij verwacht had.
En de ridder? Vol dankbaarheid over zijne redding uit een zoo groot
gevaar, zette hij met zijn trouwen dienaar de reis met den grootsten
spoed voort, want hij was zeer bekommerd over den toestand, waarin
zijne gemalin verkeerde. Immers, Holland was in oorlog met Utrecht,
en Van Borselen zou ongetwijfeld alle krachten inspannen om het
slot IJselstein, als een bolwerk tegen den Bisschop in handen te
krijgen. En dat Heer Hendrik van Vianen, zijn onverzoenlijke vijand,
met haastigen spoed huiswaarts zou keeren, om Van Borselen hierbij
behulpzaam te zijn, daaraan twijfelde hij niet. Daarom zette hij de
reis bijna o nafgebroken voort en gunde zich ternauwernood tijd om
te slapen. Hij wilde trachten Vianen v��r te komen, want als zijn
kasteel eenmaal belegerd werd, zou het hem natuurlijk onmogelijk
zijn, daar binnen te komen. Toch vreesde hij te laat te zullen komen,
want zijn vijand kon den kortsten weg nemen, terwijl hij, Gijsbrecht,
gedwongen was, Vlaanderen en Brabant door te trekken. Toch wilde hij
het beproeven en Fulco steunde hem krachtig in dat voornemen. En de
reis ging voorspoedig, want nog geen drie dagen na hunne vlucht uit
Veere hadden zij reeds Heusden bereikt.
Maar nu konden de paarden ook bijna niet meer. De arme dieren waren
zoo uitgeput en vermoeid, dat z�j slechts stapvoets voort konden en
elk oogenblik dreigden ne�r te storten.
Previous Page
| Next Page
|
|