|
Main
- books.jibble.org
My Books
- IRC Hacks
Misc. Articles
- Meaning of Jibble
- M4 Su Doku
- Computer Scrapbooking
- Setting up Java
- Bootable Java
- Cookies in Java
- Dynamic Graphs
- Social Shakespeare
External Links
- Paul Mutton
- Jibble Photo Gallery
- Jibble Forums
- Google Landmarks
- Jibble Shop
- Free Books
- Intershot Ltd
|
books.jibble.org
Previous Page
| Next Page
Page 97
"Mag ik je nu nog even ��n vraag doen?" vroeg Frits een poos later,
toen hij met Elsje voor het bewuste kippenhok heen en weer liep. De
anderen stonden al bij het hek van den tuin op haar te wachten om terug
te gaan; Frits zou veel later volgen, hij moest nog in het huis zijn.
"Ik moet nu heusch weg," zei Elsje haastig en op eens niets kalm meer,
zij wist zelf nauwelijks waarom.
"Je moogt terstond gaan," zei Frits, zeer snel sprekend. "Ik wou
alleen weten, of je dat aardige roode kapje nog hebt en of je het
dan nog eens voor mij op zoudt willen zetten."
"O, dat is thuis, in de stad," zei Elsje lachend en blozend. "Dan
moet je nog een beetje geduld hebben." En zonder af te wachten,
of Frits ook nog iets te zeggen had, liep ze weg, naar de anderen toe.
"Wat ben je stil, Elsje," zei C�cile met een fijn lachje toen zij
naar huis terug wandelden.
"Zeker erg boeiende gedachten!" zei Louise spottend. Mogen wij die
niet weten, Elsje?"
"Ik denk dat je er niet erg nieuwsgierig naar bent," antwoordde
Elsje bedaard.
"Maar dat zijn we juist wel," zei C�cile. "Je bent zoo verbazend
interessant den laatsten tijd en je krijgt zoo dikwijls een lief
kleurtje! Maar daar zou ik toch niet te veel een gewoonte van maken
als ik jou was; het staat je niet erg."
"Dat kan mij niets schelen," zei Elsje driftig.
"Dat ben ik zoo vrij niet te gelooven, meisje," zei C�cile scherp. "Het
kan je wel degelijk schelen, hoe je er uitziet. Wat beduidt het anders
dat je zoo vaak dien grooten hoed opzet, nadat Frits eenmaal heeft
gezegd, dat die je niet onaardig staat?"
Elsje werd vuurrood en beet zich op de lippen.
"Ik geloof heusch," vervolgde de onverbiddelijke C�cile, "dat je
er bizonder op let, wat Frits zegt. Louise heeft het ook opgemerkt,
is het niet, Lou?"
"Ja natuurlijk," zei Louise.
Elsje zweeg, maar de kleur op hare wangen werd donkerder en hare oogen
schitterden van verontwaardiging en angst. Gelukkig waren zij nu juist
de villa genaderd en kon zij zich bij de twee oudere dames voegen.
"O Elsje, wat zie je er warm uit!" zei mevrouw d'Ablong. "Ga maar
gauw een koelere japon aantrekken, kind. Jij verkleedt je zeker ook
nog even, he Cilly?"
"Ja mama. O, zijn er brieven gekomen? Kijk eens even hoe aardig! Een
voor Lou, een voor Elsje en een voor mij. Hier Elsje, zeker van je
zielsvriendin!"
Elsje nam den brief aan, die werkelijk van Line bleek te zijn. Zij
liep er langzaam mee naar boven, voorafgegaan door Louise en C�cile,
die dolle pret samen hadden. Zij stonden nog op het portaal te lachen,
toen Elsje naderde en juist wilde deze de kamer van Frits voorbijgaan,
waarvan de deur op een kier stond, toen C�cile haar opeens een duw gaf,
zoodat zij midden in de kamer terecht kwam.
"Mal kind, je bent verliefd!" riep C�cile. "Geniet daar maar eens
heerlijk een beetje, hoor. Je hebt dan zijn kamer tenminste, al heb
je hem niet."
En voordat Elsje weg kon loopen, had zij de deur gesloten en den
sleutel van buiten in het slot omgedraaid. Elsje hoorde Louise nog
zeggen: "Och Cilly, dat vind ik nu al te erg! Laat er haar toch weer
uit! Wat zal zij beginnen, als hij straks thuis komt?" En C�cile's
antwoord: "Wel neen, ze zit daar best!" Daarop verwijderden de beide
meisjes zich.
Wat moest de arme Elsje nu doen? Met den brief van Line nog ongeopend
in hare hand, stond ze een oogenblik strak voor zich uit te kijken,
om toen naar de deur te snellen en driftig aan den knop te rukken,
die natuurlijk zijn dienst weigerde. Toen liep ze naar het raam, keek
naar buiten en kwam, met een trilling van schrik, tot de overtuiging
dat het onmogelijk zou zijn van die hoogte naar beneden in den tuin te
springen. Er zat niets anders op dan zoo rustig mogelijk te wachten,
tot het C�cile zou believen den sleutel weer om te draaien en haar
vrij te laten. Maar als Frits voor dien tijd thuis kwam en haar
daar vond! Dat zou verschrikkelijk wezen! Zij kon dat denkbeeld in
het geheel niet verdragen, liep weer naar de deur en riep luid en
dringend: "Och C�cile, doe toch open, laat er mij als 't je blieft
uit!" En toen ze geen antwoord kreeg: "Grootmama! Tante!"
Previous Page
| Next Page
|
|