|
Main
- books.jibble.org
My Books
- IRC Hacks
Misc. Articles
- Meaning of Jibble
- M4 Su Doku
- Computer Scrapbooking
- Setting up Java
- Bootable Java
- Cookies in Java
- Dynamic Graphs
- Social Shakespeare
External Links
- Paul Mutton
- Jibble Photo Gallery
- Jibble Forums
- Google Landmarks
- Jibble Shop
- Free Books
- Intershot Ltd
|
books.jibble.org
Previous Page
| Next Page
Page 96
"Dank je wel. Ik vind het heel lief van je dat je dat voor mij hebt
willen doen."
"Zeg eens even, vergeten jullie ons heelemaal?" riep C�cile, die met
Louise teruggekeerd was. "Wij gaan naar huis, hoor; het is daar verder
op den weg z�� nat."
"Ja, wij gaan ook naar huis," zei Elsje snel.
C�cile ging naast Frits loopen en begon druk met hem te praten, hem
plagend dat hij zooveel stiller was dan andere avonden. "Dat komt zeker
door al die po�zie over de sterren," zei ze spottend, toen ze de villa
hadden bereikt en toen Louise en zij later met Elsje naar boven waren
gegaan, hoorde deze haar op het portaal lachend tot Loulou fluisteren:
"Het is onzinnig, maar ze heeft het gedecideerd beet, hoor!"
Hoofdstuk XV.
C�cile's Engagement.
Er gingen drie, vier weken op deze wijze voorbij en alles bleef bij
het oude. Niemand maakte ook maar de geringste toespeling op een
engagement tusschen Frits en C�cile en Elsje's strijd werd hoe langer
hoe zwaarder. Louise zou nu spoedig vertrekken en dan zouden die
fluisterende gesprekken en dat laffe gegiegel ten minste ophouden,
dacht zij met een zucht van verlichting. Frits was telkens uren
aaneen op de buitenplaats, waarvan hij met September den post van
rentmeester op zich zou gaan nemen. Er was een aardig, vroolijk huis
te zijner beschikking gesteld en grootmama en hij waren druk bezig,
de kamers prettig en comfortabel in te richten en allerlei noodige
veranderingen te laten aanbrengen. C�cile interesseerde zich zeer voor
het huis en gaf telkens raadgevingen ten beste omtrent het schikken
der meubelen en het versieren der muren. Zij had veel smaak en was
daarvan zelf ook volkomen overtuigd. Door het geheele gezelschap
werden herhaaldelijk tochten gemaakt naar het huis, waarbij Frits er
met trots de goede hoedanigheden en de mooie ligging van aanwees.
"Nu is mijne toekomstige woning bijna klaar," zei hij, toen hij op
een Zaterdagavond thuiskwam. "Ik hoop dat de dames mij de eer willen
aandoen er morgenmiddag nog eens met mij heen te gaan en te zien of
het geheel hare hooge goedkeuring wegdraagt."
Het was den volgenden dag prachtig weer en Elsje genoot 's ochtends
met haar geheele hart de mooie wandeling naar de kleine dorpskerk,
waarheen de weg voerde langs kronkelende, smalle paden tusschen het
bouwland door. Zij voelde zich vredig en blijmoedig gestemd; alles om
haar heen was zoo mooi, zich badend in den glans van gouden zonlicht;
het was haar, alsof de natuur in al hare lieflijkheid haar toeriep om
te genieten met een dankbaar, gelukkig hart. Zij was zoo klein soms
in haar angstigen, eenzamen strijd, dat voelde zij wel en alles was
rustig in haar, vol moed en hoop, toen ze luisterde naar de ernstige
preek en met hare heldere stem de gezangen meezong. Grootmama moest
telkens eens naar haar kijken, terwijl ze eenvoudig en met zekeren
heiligen ernst in de oogen deel nam aan de godsdienstoefening en
Frits liep zwijgend naast haar op den terugweg, als beschroomd om
hare stemming te verbreken.
"Erg interessant en peinzend," zei C�cile, die met Louise achter hen
liep. "Het wordt heusch te dwaas, Lou. Dat kind gaat zich allerlei
dingen verbeelden, omdat Frits uit goedigheid met haar loopt en
vriendelijk voor haar is."
"Ja, het is allergekst," zei Louise, "nu, ze zal het langzamerhand
wel afleeren."
"Dat zal wel dienen, ten minste, maar eigenlijk moesten wij haar dan
wat helpen."
"Och, laten wij haar nu maar niet plagen; ik heb toch een beetje met
haar te doen."
Heel noodig scheen het anders niet te zijn dien dag, dat Louise
medelijden met Elsje had, want 's middags was ze heel opgewekt
en babbelde vroolijk met Frits, die haar zoo dikwijls vroeg
toen zij in en bij zijn huis rondliepen: "En hoe vindt je dit nu,
Roodkapje?" "Is de natuur hier nu niet nog veel mooier dan bij jouw
dorp, Roodkapje?" "Moet je mijn kippenhok nu niet eens gaan bewonderen,
Roodkapje?" en dergelijke dingen meer, dat grootmama tusschenbeide kwam
en lachend beweerde dat hij Elsje nu eens met rust moest laten. Zij
kon onmogelijk op al zijn vragen tegelijk antwoorden.
Previous Page
| Next Page
|
|