|
Main
- books.jibble.org
My Books
- IRC Hacks
Misc. Articles
- Meaning of Jibble
- M4 Su Doku
- Computer Scrapbooking
- Setting up Java
- Bootable Java
- Cookies in Java
- Dynamic Graphs
- Social Shakespeare
External Links
- Paul Mutton
- Jibble Photo Gallery
- Jibble Forums
- Google Landmarks
- Jibble Shop
- Free Books
- Intershot Ltd
|
books.jibble.org
Previous Page
| Next Page
Page 95
Twee, tien, twintig ... altijd meer
Komen je aangeloopen...
In mijn oogen strooien je prikkeltjes neer...
Ik hou ze niet meer open!
Tien, zes, honderd... ik ben te moe
Om je allemaal te tellen...
Als ik wakker word, is de hemel toe
En 'k heb nog z��veel te vertellen...
"Hoe allerliefst!" zei grootmama, toen Elsje zweeg. "Dank je wel,
kind. Het is een verkwikking, zoo iets te hooren. Van wien is dat
beelderige dingetje?"
"Van Marie Boddaert," zei Elsje.
"Is dat niet een freule?" riep Louise uit. "Ook van adel!" vervolgde
ze fluisterend tot C�cile.
"Vervelend kind, houd je toch stil!" knorde Cilly.
"Ik vond het ook een heel aardig vers," zei Louise, "maar ik begrijp
toch niet, hoe iemand zooveel kan zien in die sterren."
"O Loulou, hoe proza�sch!" riep mevrouw d'Ablong uit. "Neen, ik vind
het bizonder mooi en Elsje reciteert het ook heel goed. Vindt u niet,
grootmama?"
"Ja zeker," zeide de oude dame met nadruk.
Frits zei in 't geheel niets over het vers, maar bleef stil naar buiten
zitten kijken, terwijl de anderen druk aan het praten gingen. Opeens
echter stond hij op en zei:
"Zouden we nu niet nog eens even een eind gaan loopen? Het is zoo
mooi buiten nu en ik heb bepaald behoefte aan wat frissche lucht."
"Ik blijf heusch liever thuis," zeiden grootmama en mevrouw d'Ablong
tegelijk.
"Wij willen wel mee. Is het niet, Loulou?" zei C�cile.
"Dolgraag."
"En jij, Elsje?" vroeg Frits.
"Ja, ik vind het heel prettig."
"Een eind den straatweg op maar, dunkt me, he?" zei Frits, toen de
meisjes en hij buiten stonden. "Daar zal het 't droogst zijn."
"O ja," zei Cilly. "Kom Lou, dan gaan wij maar samen vooruit; ik moet
je nog even wat zeggen."
"Over dien laatsten brief?" vroeg Louise nieuwsgierig, terwijl
ze C�cile snel volgde. Frits en Elsje kwamen langzaam en zwijgend
achteraan.
"Wat een heerlijke avond nog!" zei Frits eindelijk.
"Ja, heerlijk."
Weer zwegen beiden, toen zei Frits aarzelend en zacht:
"Ik vond het een genot naar je te luisteren zooeven, Roodkapje. Zou
je me een genoegen willen doen?"
"Wat meen je?"
"Het is hier zoo rustig en vredig en de anderen zijn een heel eind
vooruit. Niemand anders dan ik kan je hooren. Wil je het vers nu nog
eens voor mij alleen opzeggen?"
"O jawel," zei Elsje dadelijk. Zij voelde zich zoo wonderlijk kalm
en gelukkig op dit oogenblik--het was of de plechtige avondstilte om
haar heen haar hare rust teruggegeven had.
Heel langzaam voortwandelend, zeide zij het vers nog eens op. Toen
ze zweeg, bleef Frits staan, keek haar ernstig aan en zei:
Previous Page
| Next Page
|
|