|
Main
- books.jibble.org
My Books
- IRC Hacks
Misc. Articles
- Meaning of Jibble
- M4 Su Doku
- Computer Scrapbooking
- Setting up Java
- Bootable Java
- Cookies in Java
- Dynamic Graphs
- Social Shakespeare
External Links
- Paul Mutton
- Jibble Photo Gallery
- Jibble Forums
- Google Landmarks
- Jibble Shop
- Free Books
- Intershot Ltd
|
books.jibble.org
Previous Page
| Next Page
Page 84
"Nu moet ik je eens een prijsje geven, kind. Ik vind wezenlijk dat
je wat vooruit gaat in je manieren en vanavond vooral heb je je
zoo bescheiden en netjes gedragen, dat ik er plezier in had. Ik had
niets op je houding aan te merken, toen je bij dat tafeltje platen
zat te kijken."
Elsje glimlachte flauw. Zij had dien avond zoo erg lang gevonden en
zoo verlangd om maar naar boven te gaan!
Het was eenige dagen na dit gesprek dat grootmama en mevrouw d'Ablong
een lang onderhoud hadden in de veranda. Frits, C�cile, Elsje en
Liesje waren samen naar het bosch gegaan. "Ik laat je nu eens niet
weer zoo rustig je gang gaan, Roodkapje," had Frits 's ochtends aan
het ontbijt lachend gezegd. "Je blijft hier nu nog maar zoo kort,
ik wil nu nog een beetje van je gezelschap profiteeren, daar moet je
je dus maar in schikken."
C�cile zorgde er echter wel voor dat Frits zich ook dezen ochtend
meer met haar bemoeide dan met Elsje. De wandeling was echter zoo
mooi en Liesje babbelde zoo gezellig, dat Elsje toch erg genoot en
in een heel opgewekte stemming weer thuis kwam.
"Ga eens even met grootmama en mij mee, Elsje," zei mevrouw d'Ablong
na de koffie. "Wij hebben je iets heel gewichtigs te zeggen."
Elsje keek verschrikt op en volgde hare tante met een kloppend hart
naar het aardige, kleine boudoir, waar de oude dame reeds rustig in
haar gemakkelijken stoel voor het raam zat te wachten.
Zij trok Elsje naar zich toe en zei:
"Kom nu maar eens prettig hier bij me zitten, kind, in dat lage
stoeltje. Neen, een beetje dichterbij; ik heb je graag vlak naast me."
Elsje keek haar dankbaar aan, terwijl ze gehoorzaamde. Mevrouw d'Ablong
ging tegenover de oude dame zitten en begon:
"Grootmama vindt, Elsje, en ik vind het ook, dat het goed voor je zijn
zou, eens wat meer met meisjes van je eigen leeftijd om te gaan. Cilly
is nogal wat ouder dan jij en zooveel meer ontwikkeld en buitendien
is er nog heel veel dat je leeren moet en dat je ook gemakkelijker
leeren zult, als je onder meisjes bent, dan wanneer je privaatlessen
krijgt. Grootmama en ik gelooven ook dat je dan gelukkiger zult
zijn en je later wat meer bij ons zult thuis voelen. Ik ben daarom
van plan veranderd en besloten je w�l naar kostschool te sturen en
ook liefst zoo gauw mogelijk. Neen, kijk maar niet zoo verschrikt,
je zult het er heel prettig vinden en je gezondheid is nu weer zoo
goed, dat ik je wel van mij durf te laten gaan. De kostschool, die
ik op het oog heb, is op de badplaats, waar Cilly en ik gelogeerd
hebben. Ik heb er heel veel goeds van gehoord en de directrice een
paar malen gesproken. Zij weet nu alles van je vroeger leven af en zal
zeker doen wat zij kan om je leven bij haar gelukkig te doen zijn,
mits .... je goed je best doet, gehoorzaam haar raad opvolgt en er
vooral op let, je even beschaafd en netjes te gedragen als de andere
meisjes. De zeelucht zal zeker ook heel goed voor je wezen en ik hoop
en vertrouw dus dat deze maatregel aan het doel zal beantwoorden en
je langzamerhand heelemaal z�� worden zult, dat ik er trotsch op kan
zijn dat je mijn nichtje bent."
"Maar je bent nu toch ook al trotsch op Elsje, niet waar?" zei de
oude dame met een vriendelijk knikje, terwijl ze hare zachte hand op
die van Elsje legde. Het meisje werd beurtelings rood en bleek.
"Ik hoop het nog veel meer te worden," zei mevrouw d'Ablong zeer
beslist. "Kom kind, kijk maar niet zoo verschrikt. Ik ben overtuigd
dat het nieuwe leven je wel bevallen zal. Je moet natuurlijk nog
heel veel leeren, maar je bent pas vijftien jaar en als je nu bij
voorbeeld tot je achttiende op kostschool blijft...."
"O tante, z�� lang?" viel Elsje verschrikt in.
"De tijd zal om zijn, voordat je het weet, lieveling," zei
grootmama. "En dan moet je de heerlijke vacanties niet vergeten,
waarin je natuurlijk heel dikwijls bij mij komt logeeren."
"Mag ... mag ik weggaan, tante?" vroeg Elsje, die vurig verlangde,
alleen te zijn. Zij had een gevoel alsof ze zich niet langer
goed zou kunnen houden--op dit oogenblik scheen het haar nog iets
verschrikkelijks toe naar een kostschool te worden gestuurd, om daar,
zooals zij stellig verwachtte, door de andere meisjes, die w�l al
"jonge dames" waren, uitgelachen en geplaagd te worden. Maar zij _zou_
haar best doen; zij zou alles doen wat ze maar kon, om hare tante
niet te veel tot last te wezen en ze zou moed houden ook!
Previous Page
| Next Page
|
|