|
Main
- books.jibble.org
My Books
- IRC Hacks
Misc. Articles
- Meaning of Jibble
- M4 Su Doku
- Computer Scrapbooking
- Setting up Java
- Bootable Java
- Cookies in Java
- Dynamic Graphs
- Social Shakespeare
External Links
- Paul Mutton
- Jibble Photo Gallery
- Jibble Forums
- Google Landmarks
- Jibble Shop
- Free Books
- Intershot Ltd
|
books.jibble.org
Previous Page
| Next Page
Page 83
's Avonds ten minste, toen Elsje alleen op haar kamer was en zich
gereed maakte om naar bed te gaan, kwam zij bij haar met een zeer
ontevreden gezicht en zei:
"Hoor eens Elsje, ik vind het heel onplezierig, maar ik moet eens
even met je spreken."
"Met mij? Wat is er dan?" vroeg Elsje verbaasd en fluisterend. "Praat
niet te luid, want dan maak je Liesje wakker."
"Ik heb je maar een paar woorden te zeggen, maar ik hoop dat je
me goed begrijpen zult. Val mij als 't je blieft niet in de rede
en luister goed. Ik heb mij ontzettend ge�rgerd, toen Frits mij
van middag vertelde dat je hem zooveel over je vroeger leven hadt
medegedeeld. Enfin, dat is nu eenmaal gebeurd en daar is dus niets
aan te veranderen, hoewel ik volstrekt niet begrijp, wat Frits met
jouw dorp te maken heeft,--maar veel erger is het dat je je hier in
huis en vooral tegenover Frits zoo belachelijk vrij gedraagt. Frits
is te goedhartig en grootmama te lief om daarvan iets te zeggen,
maar ik raad je sterk aan in 't vervolg wat minder het hoogste woord
te hebben en je familiare grappen voor je te houden. Ik heb je nu
bijtijds gewaarschuwd, voordat mama ernstig boos op je wordt en je
eens goed onder handen neemt. Nu zal zij er misschien niet meer met
je over spreken, als je ten minste je best doet dat alles anders
wordt. Vergeet niet waar je staan moet en bedenk als 't je blieft
dat je toch altijd maar een gewoon dorpskind blijft, al ben je dan
ook honderdmaal mijn nichtje. Nacht Elsje."
Elsje antwoordde niet, ook niet op de laatste woorden; ze bleef
doodstil bij het raam naar buiten staan kijken, toen C�cile reeds lang
de kamer had verlaten. Zij zag heel bleek en hield de handen stijf
tegen elkaar gedrukt, maar zij schreide niet en bleef uiterst bedaard,
hoewel het lang niet bedaard was in haar binnenste. Geruimen tijd
bleef ze zoo staan, al maar in dezelfde houding naar buiten kijkend
in den plechtigen maneschijn, toen ontspanden zich hare trekken en
met een zucht liet zij het venstergordijn zakken en ontkleedde zich.
Zij was op 't punt om in bed te stappen, toen haar iets inviel en
zij aarzelend en langzaam naar haar koffer toeging, dien opende,
naar iets zocht en eindelijk het bekende roode kapje te voorschijn
haalde. Zij hield het even in hare handen, keek er naar met half
lachende, half weemoedige oogen, sprong toen eensklaps op, strikte
het kapje om haar hoofd vast en ging voor den spiegel staan. De witte
nachtpon en het roode kapje staken grappig bij elkander af en vormden
nu juist geen toilet, dat goed bij elkaar paste, maar .... Elsje zag
toch in het korte oogenblik dat ze in den spiegel keek, dat het kapje
haar heel aardig stond en zoodra ze tot deze ontdekking kwam, bloosde
zij van schaamte over hare ijdelheid, liep snel van den spiegel weg,
trok zich het kapje van het hoofd, bergde het heelemaal onder in den
koffer weg en besloot het nooit, nooit weer op te zetten, zoolang
ze hier was. Frits zou er stellig wel niet meer om vragen, maar in
ieder geval zou ze het toch zeker niet doen. Zij _wilde_ niet nuffig
en coquet worden evenals C�cile en o--misschien, misschien _was_ ze
wel te vrij geweest en te familiaar, maar grootmama en Frits hadden
er toch niets van laten blijken dat ze dat vonden en ze was hier zoo
innig gelukkig geweest. C�cile had ook altijd zooveel aanmerkingen,
maar--ze moest toch oppassen en ze zou stiller zijn en geen grappen
meer maken en heel veel met Liesje alleen gaan wandelen en goed op
haar manieren letten; ze zou erg haar best doen dat tante tevreden
over haar kon zijn--dat nam ze zich vast voor.
Na dien avond was het gedaan met Elsje's zorgelooze uren van
genot. Grootmama en Frits waren wel even vriendelijk en alles bleef
even mooi, maar zij voelde zich telkens niet op haar gemak, vond
het maar het allerprettigst heele ochtenden en middagen met Liesje
alleen naar het bosch te gaan en was boos en verlegen tegelijk, als ze
C�cile's oogen waarschuwend op zich gevestigd zag. Frits plaagde haar
eerst dat ze zoo graag het heele bosch voor Liesje en zich alleen had
en dat zij het overige gezelschap telkens ontvluchtte, maar Elsje keek
dan zoo verschrikt en wist zoo heelemaal niet wat ze moest antwoorden,
dat hij haar met rust liet en zich alleen verwonderd afvroeg, hoe
zij opeens zoo veranderd was. In zijn bijzijn en dat van grootmama
behandelde C�cile Elsje altijd beleefd en goed, al hield zij haar
op een afstand. Een groote troost was voor Elsje het gezelschap van
Liesje, hoewel het kleine meisje haar telkens in verlegenheid bracht
door herhaaldelijk te vragen of zij het roode kapje nu niet eens op
wilde zetten. Mevrouw d'Ablong keek dan heel verbaasd en eindelijk
moest Elsje haar klein vriendinnetje bepaald verbieden, er meer naar
te vragen; Frits bemerkte al heel gauw dat het onderwerp zijn tante
niet aangenaam was en zweeg er dus over. Grootmama kwam trouw elken
avond even bij Elsje's bed om haar nog eens goeden nacht te kussen en
deed dit in deze dagen bizonder hartelijk, maar zij vroeg haar niet,
of haar iets scheelde en wat; zij begreep heel goed, welken strijd
het meisje had te strijden, maar vond het toch niet goed tusschen
haar schoondochter en Elsje te komen. Mevrouw d'Ablong was trouwens
vrij tevreden over het gedrag van haar nichtje en eens zelfs kwam ze
opzettelijk bij haar op haar kamer en zei:
Previous Page
| Next Page
|
|