|
Main
- books.jibble.org
My Books
- IRC Hacks
Misc. Articles
- Meaning of Jibble
- M4 Su Doku
- Computer Scrapbooking
- Setting up Java
- Bootable Java
- Cookies in Java
- Dynamic Graphs
- Social Shakespeare
External Links
- Paul Mutton
- Jibble Photo Gallery
- Jibble Forums
- Google Landmarks
- Jibble Shop
- Free Books
- Intershot Ltd
|
books.jibble.org
Previous Page
| Next Page
Page 82
"Maar ik doe het met plezier," zei Elsje lachend.
"Ik hoop dat je de zuivere waarheid spreekt," zei Frits. "Ik houd er in
't geheel niet van dat iemand zich voor mij opoffert."
"Pruttel nu maar niet langer, de krans is klaar," zei Elsje. "Als
't je blieft. Doe hem maar gauw om je hoed."
"Ik had gedacht dat jij dat nu eens netjes voor mij doen zoudt."
"Toe Frits, help mij eens even op, wij moesten nu maar weer naar huis
wandelen," zei grootmama. "Het loopt tegen etenstijd."
Frits gehoorzaamde en bleef toen stokstijf staan met zijn hoed vast
op het hoofd gedrukt. Elsje sprong snel op met den krans nog in hare
handen. Daar viel Liesje's hoed haar af.
"O, o, o!" riep Liesje. "Hij duikelt het heuveltje af. Kijk eens! O,
wat aardig!"
Frits liep den vluchteling snel na, gaf Liesje en Elsje ieder hare
eigene hoeden terug en bleef toen weer stokstijf staan, erg rechtop,
in dezelfde houding als daareven.
"Komt kinderen, nu een beetje voortgemaakt!" riep de oude dame.
"Nog ��n oogenblikje, grootmoedertje," zei Frits. "Kom Roodkapje,
probeer eens of je zoo hoog kunt reiken en leg mij den krans eens om
den hoed, terwijl ik dien op heb."
"Zooveel grooter ben je niet dan ik," meesmuilde Elsje, maar zij moest
toch op hare teenen gaan staan en hare armen hoog uitrekken om bij den
hoed te kunnen komen. Een beetje hijgend en met moeite was ze bezig
het kunststuk te volbrengen, terwijl Frits lachend op haar neerzag,
toen zij plotseling ontsteld keek bij het hooren van een welbekende
stem, die riep:
"Hier zijn ze, hier zijn ze!"
Snel liet Elsje hare armen zakken en trad achteruit, terwijl hare
tante en C�cile naderden. Zij waren een uur geleden aan de villa
gekomen, hadden even gewacht, maar waren toen ongeduldig geworden en
de wandelaars gaan zoeken.
"Dol gezellig dat wij u zoo makkelijk hebben gevonden," zei C�cile,
grootmama een kus gevend. "Ik heb _onzinnig_ naar u verlangd,
grootmoedertje."
"En naar mij toch zeker ook?" vroeg Frits, met welgevallen naar zijn
nichtje kijkend. Zij zag er allerliefst uit in haar zomertoiletje van
licht cr�me en met den witten hoed met klaprozen op het donkere haar.
"Neen, naar jou natuurlijk heelemaal niet," zei ze met een coquet
lachje. "Hoe maak je het? En hoe gaat het jou, Lizzie, och, Elsje
bedoel ik. Dag, Liesje, kleine snoes, hoe heb jij het?"
En met een bevallige beweging knielde zij bij Liesje neer op het mos
en kuste haar.
"Ik loop met Elsje. Mag ik met Elsje?" vroeg Liesje, toen het
gezelschap zich in beweging zette om naar huis te wandelen.
"Ja, maar ik loop ook naast Elsje," zei Frits. "Kijk eens Cilly,
heeft Roodkapje mijn hoed niet mooi versierd?"
"O, stond ze daarom zoo ongeneerd vlak bij je?" vroeg C�cile scherp.
"Zoo, heb je dat nog net gezien? Ja, ja, Roodkapje en ik zijn beste
maatjes."
"Kom eens hier, Elsje," riep mevrouw d'Ablong, zich omkeerend. Zij liep
met grootmama voor de anderen uit. "Ik moet je eens goed aankijken
en eens zien of je heusch heelemaal weer de oude bent geworden. Dat
is een gesukkel geweest, he?"
"Ik blijf bij Elsje," riep Liesje weer en C�cile en Frits liepen
dus samen.
C�cile scheen niet bizonder tevreden over het onderhoud dat zij toen
met haar neef had.
Previous Page
| Next Page
|
|