|
Main
- books.jibble.org
My Books
- IRC Hacks
Misc. Articles
- Meaning of Jibble
- M4 Su Doku
- Computer Scrapbooking
- Setting up Java
- Bootable Java
- Cookies in Java
- Dynamic Graphs
- Social Shakespeare
External Links
- Paul Mutton
- Jibble Photo Gallery
- Jibble Forums
- Google Landmarks
- Jibble Shop
- Free Books
- Intershot Ltd
|
books.jibble.org
Previous Page
| Next Page
Page 78
"Ik ben er ook nog, grootmoedertje," zei Frits naderbij
komend. "Roodkapje was er wel toe over te halen om nu al bij u te
komen, zooals u ziet, maar u moet haar niet al te veel verwennen,
want dan wordt ze brutaal."
"Brutaal?" Elsje keerde zich snel om en herinnerde zich met schrik de
waarschuwingen harer tante. "Dat ben ik toch niet geweest?" vroeg ze.
"Wel neen, hoe heb ik het nu met je? Ik dacht juist dat je zoo goed
tegen plagen kondt," antwoordde Frits. "Zal ik maar naar mijn kamer
gaan, grootmama, en u verder de zorg voor deze jonge dame over laten?"
"Ja, dat is best. Ga jij dan maar met mij mee, kind, dan zal ik je
je slaapkamer wijzen. Vindt je het hier niet mooi?"
"Prachtig mooi!" zei Elsje op bijna eerbiedigen toon, terwijl ze
bewonderend keek naar het lieflijke uitzicht, dat men van uit de
veranda had naar alle kanten heen. Het huis lag aan den lommerrijken
straatweg, vlak tegenover de oprijlaan van een groot, ouderwetsch
kasteel, waarvan de puntige torentjes en hoekvensters tusschen het
donkere groen der linden te voorschijn kwamen. Aan den rechterkant
leidde een dennenlaan naar het heuvelachtige bosch en de heide en
aan den linkerkant lagen, tusschen het bouwland verspreid, enkele
boerderijen.
De oude dame liet Elsje stil genieten, terwijl deze met genot overal
rond keek en de geurige dennenlucht inademde. Grootmama zag met deernis
hoe teer en bleek zij er uitzag en nam zich vast voor alles te doen,
wat zij kon om haar verblijf hier gelukkig te maken.
"Kom kindje, nu moet je je goed eens gaan afdoen en je eens
wasschen. Wij eten om half zes, dus je hebt nog net den tijd om een
beetje uit te rusten. Wil je me maar volgen?"
Zij gingen door de openstaande glazen deuren naar binnen en toen
de gang door naar boven naar een groot portaal, waarop verscheidene
deuren uitkwamen.
"Je ziet, ik heb plaats voor vele log�s," zei de oude dame, "maar op
't oogenblik zijn alleen de kamers van Frits en mij bezet en die
van jou. Ik dacht dat je het wel prettig zoudt vinden, als er geen
vreemden waren."
"O ja," antwoordde Elsje met haar geheele hart, terwijl ze hare
gastvrouw volgde naar een vrij groote kamer, die eenvoudig gemeubileerd
was, maar er toch bizonder aantrekkelijk uitzag. Er stonden twee
ledikanten, een waschtafel voor twee personen, een met neteldoek
gedrapeerde toilettafel en eenige stoelen, terwijl de vensters van
buiten met klimrozen waren begroeid. Voor de ramen hingen neteldoeksche
gordijnen en het viel Elsje op, dat een daarvan vreemd bol uitstond
van onderen, alsof men er iets achter had gezet. Zij had geen tijd
te onderzoeken wat dit was, want plotseling klonk de muziek van een
reinen, vroolijken kinderlach door het vertrek, het gordijn werd
met een ruk terzijde geschoven en ... kleine Liesje van Rensen stond
voor haar.
"D�t dacht je niet, he?" riep ze, snel naar Elsje toeloopend, die
met een kreet van blijdschap bij haar neerknielde en toen dankbaar
opzag naar grootmama.
"Kleine Liesje had de buitenlucht ook noodig, moet je weten," zei
deze lachend. "En hare ouders vonden haar nog te jong om met de
geheele familie mee op reis te gaan. Daarom is ze toen maar bij mij
gekomen. Ze zou eerst pas de volgende week..."
"Ja, ik zou eerst veel later gaan," viel Liesje ijverig in, "maar
toen kwam er opeens een brief of ik gisteren al kon komen!"
"Ik vond het een aardige verrassing voor je haar hier te vinden," zei
de oude dame, terwijl ze zachtjes hare hand over Elsje's haar streek.
Elsje's hart was zoo vol, dat zij niets anders doen kon dan grootmama's
hand grijpen en die stevig drukken.
Liesje was natuurlijk opgetogen en bleef steeds zoo dicht mogelijk
bij Elsje. Aan tafel moest zij naast haar zitten, na den eten was zij
er niet af te brengen te helpen bij het uitpakken van den koffer en
zij vond het heerlijk, toen Elsje later terstond beslist den wensch
uitte om Liesje zelf iederen avond naar bed te brengen. Toen het
kleine meisje eindelijk onder de dekens lag, na hare beide armen om
Elsje's hals te hebben geslagen en na haar met een "nacht snoes!" een
nachtkus te hebben gegeven, dronk Elsje heerlijk rustig thee onder
de veranda met de oude mevrouw d'Ablong en Frits, en ging de avond
voorbij onder gezellige, vroolijke gesprekken. Noch grootmama noch
Frits schenen iets aan te merken te hebben op Elsje's manieren of
op hare wijze van zich uit te drukken en toen ze later alleen op
hare kamer was, vroeg zij zich verwonderd af, hoe het kwam dat zij
zich hier in huis zoo bizonder op haar gemak voelde. Met een zucht
van geluk legde zij zich ter ruste en toen de oude dame nog even naar
haar kwam kijken, deed zij als Liesje, sloeg de armen om grootmama's
hals en fluisterde:
Previous Page
| Next Page
|
|