|
Main
- books.jibble.org
My Books
- IRC Hacks
Misc. Articles
- Meaning of Jibble
- M4 Su Doku
- Computer Scrapbooking
- Setting up Java
- Bootable Java
- Cookies in Java
- Dynamic Graphs
- Social Shakespeare
External Links
- Paul Mutton
- Jibble Photo Gallery
- Jibble Forums
- Google Landmarks
- Jibble Shop
- Free Books
- Intershot Ltd
|
books.jibble.org
Previous Page
| Next Page
Page 77
"Dag mijn.... Frits," zei Elsje verlegen.
"Z��! Dat klinkt al _heel_ hartelijk," plaagde hij haar met
een ondeugende flikkering in zijn oogen, maar Elsje overwon hare
verlegenheid, gaf hem met een spottend gezicht een deftige, kleine
hoofdbuiging tot afscheid en deed de voordeur dicht.
Toen verdween al hare deftigheid terstond. Vlug als de wind snelde
zij de gang door, de zaal in en het bordes op, sloeg onstuimig de
armen om Miss Piper's hals, drukte zich tegen haar aan en riep uit:
"O Missy, Missy, ik ben zoo blij, zoo vreeselijk blij. O, hoe heerlijk,
hoe heerlijk!"
En Miss Piper legde de pen neer, schoof den brief van zich af, trok
Elsje dichter naar zich toe en liefkoosde en kuste haar, al maar
zachtjes mompelend: "_Dear little Elsie! Poor darling! I am glad too,
my pet!_"
Het was Elsje alsof haar adem stilstond, toen Miss Piper den volgenden
dag den brief van mevrouw d'Ablong opende, die het antwoord bevatte
op de gewichtige vraag. Gelukkig liet Missy haar niet lang in
onzekerheid. Elsje's tante schreef dat zij er niet tegen was dat
haar nichtje reeds nu naar grootmama vertrok, maar dat Elsje dan
vooral erg haar best moest doen zich _ladylike_ te gedragen en niet
te uitgelaten en te druk te zijn. Miss Piper kon dan naar Engeland
vertrekken en C�cile en zijzelf hoopten over een week of drie ook
bij grootmama te komen.
Twee dagen later, 's middags om twee uur, reed Elsje, in gezelschap
van Frits, naar het station. Het was haar bijna alsof zij droomde,
toen hij haar verzekerde dat zij nog v��r vijven bij grootmama buiten
zouden zijn en zij keek zegevierend naar de stoffige, warme straten
en grachten, die zij langs reden--het was zoo'n heerlijke gedachte
dat zij die nu in weken niet zien zou! Maar bij al haar blijdschap
dacht zij toch telkens aan de waarschuwing harer tante om zich vooral
te gedragen als een jonge dame en toen Frits haar in den coup� had
geholpen en tegenover haar ging zitten, moest hij er om lachen dat
zij zulk een deftig _air_ aannam en hem met zulk een zachte stem
antwoordde op zijn vraag, of zij gemakkelijk zat en of de zon haar
niet hinderde. Er waren nog twee meisjes van Elsje's leeftijd in
den trein. Zij reisden met hare moeder en het duurde niet lang of
Frits had een gesprek met deze aangeknoopt. Langzamerhand geraakten
de drie meisjes ook met elkaar aan het praten en spoedig klonk er
telkens een luid en frisch gelach, als Frits een grappig verhaal deed
of Elsje plaagde. Hij had er plezier in haar aan den gang te brengen
en aardige, gevatte antwoorden uit te lokken op zijn plagerijen en in
een bizonder vroolijke stemming namen zij eindelijk afscheid van hun
reisgezelschap en verlieten den trein bij een schilderachtig gelegen
klein station, dat Elsje levendig herinnerde aan dat van het dorp,
waar zij gewoond had.
"Kijk eens, daar wacht Jacob al op ons," zei Frits, op een ouden
koetsier wijzend, die op den bok van een kleinen _panier_ gezeten,
uitkeek naar de log�s van zijn meesteres. Hij groette beleefd toen
hij Frits en Elsje bemerkte en even later zaten zij in het sierlijke
rijuigje. De aardige, jonge paardjes zetten zich vlug in beweging en
voort ging het den straatweg over, het dorpje door en eindelijk door
een prachtige beukenlaan op de bevallige villa toe, die door de oude
mevrouw d'Ablong werd bewoond.
Het was een ritje van een half uur ongeveer, maar in dien korten tijd
genoot Elsje al zooveel, als had zij uren gereden door de bekoorlijke
streek. Haar spraakzaamheid van zooeven was geheel verdwenen, maar al
bracht zij het niet onder woorden, Frits zag wel aan de glinsterende
oogen, waarmee zij om zich heen keek en aan de uitdrukking van vredig
geluk op haar gezicht, hoe zij genoot. Nu en dan haalde zij diep adem
en eens zelfs hoorde hij haar zacht neuri�n bij zichzelf op een wijze,
alsof zij er zich nauwelijks van bewust was dat zij dit deed. Toen
het rijtuigje voor het hek der villa stilstond en zij grootmama onder
de veranda zag staan, ontwaakte zij uit haar mijmering en sprong zoo
vlug uit den _panier_ dat Frits uitriep: "Neen maar, wat een haast
heb je, Roodkapje!"
Ja, zij _had_ haast. Toen zij het lieve gezicht der oude dame zag,
sprong haar hart op van vreugde en was al hare kalmte weg.
"O grootmama, lieve grootmama!" zei ze, toen deze haar hartelijk
welkom heette en kuste.
Previous Page
| Next Page
|
|