Elsje by A.C. Kuiper


Main
- books.jibble.org



My Books
- IRC Hacks

Misc. Articles
- Meaning of Jibble
- M4 Su Doku
- Computer Scrapbooking
- Setting up Java
- Bootable Java
- Cookies in Java
- Dynamic Graphs
- Social Shakespeare

External Links
- Paul Mutton
- Jibble Photo Gallery
- Jibble Forums
- Google Landmarks
- Jibble Shop
- Free Books
- Intershot Ltd

books.jibble.org

Previous Page | Next Page

Page 76

"Hoe is het, Roodkapje? Nog niet heelemaal weer beter?"

Nu zag Elsje niet bleek meer. Een donkere blos verspreidde zich over
haar wangen en voorhoofd en hare lippen begonnen te beven, toen zij
trachtte te antwoorden. Tot haar ontsteltenis kon zij niet anders
uitbrengen dan: "Ik.... ik ben...." en begon toen opeens bitter
te schreien.

"Het is niets.... niets.... het is erg flauw," snikte ze, boos op
zichzelf en erg verlegen. Wat moest Frits wel van haar denken en
wat had zij nu toch weer? Zij had werkelijk in het huis harer tante
al veel meer tranen vergoten in dien korten tijd dat zij er woonde,
dan in al de jaren van haar vroeger leven.

Vol schaamte wendde zij het hoofd af en wilde opstaan om zachtjes
heen te gaan, maar Frits hield haar tegen met de woorden:

"Ik zie wel dat je nog lang niet beter bent. Kom, kom, wees maar
bedaard. Je moet eens naar buiten, dat zal je goed doen. Het is hier
ook zoo benauwd in de stad. Wat zegt u, Miss Piper, heeft zij de
buitenlucht niet dringend noodig?"

De gouvernante knikte, ernstig toestemmend.

"Grootmama heeft tot voor een paar dagen in de meening verkeerd dat
Elsje met tante en C�cile meegegaan was," hernam Frits, "en ik zelf
ben op reis geweest. Wij dachten niet anders of je waart druk bezig
je frissche roode wangen terug te krijgen in de versterkende zeelucht,
Roodkapje," ging hij lachend tot Elsje voort. "Een paar dagen geleden
eerst hoorde grootmama door een brief van tante, dat jij met Missy
thuis waart gebleven en daarom kom ik je nu uit haar naam vragen,
of je lust hebt nu maar zoo gauw mogelijk bij ons buiten te komen en
dan natuurlijk niet eerder dan met tante en Cilly weer naar stad te
gaan. Wil je, of blijf je liever hier?"

Of zij wilde? Met een kreet van blijdschap en stralende oogen sprong
zij op. "Als.... als ik mag, als tante het goed vindt," stamelde zij.

"Ik ben juist een brief aan mevrouw d'Ablong begonnen," zei Miss Piper
met een geruststellend knikje, "zij vindt het zeker heel goed dat je
gaat. Zal ik het haar vragen?"

"O ja, dolgraag."

"Dus dat blijft dan afgesproken," zei Frits, "ik ben blij dat je er
lust in hebt. Grootmama verlangt erg je eens weer te zien. Wij kunnen
dan samen reizen, want ik blijf een paar dagen hier in de stad. Zou
je tegen overmorgen klaar kunnen zijn? Dan zal tante wel al geschreven
hebben dat zij het uitstekend vindt, dat je bij ons komt."

"O ja, ik kan best klaar, mijnheer," zei Elsje, die een gevoel had,
dat zij eigenlijk op dit oogenblik al klaar was om op reis te gaan.

"_Mijnheer!_ Wat beteekent dat nu, Roodkapje? Weet je wel dat je me
beleedigt, als je me niet eenvoudig Frits noemt, evenals Cilly? Ik
zal jou mademoiselle Roodkapje moeten gaan noemen, als jij mijnheer
tegen mij zegt! Mag ik vragen, hoe oud u zijt, mejuffrouw?"

"Ik ben pas vijftien geworden," antwoordde Elsje lachend.

"En ik pas twee-en-twintig," zei Frits. "Ja, dan moet je toch wel een
beetje eerbied voor me hebben! Je zoudt me wel 'oom' kunnen noemen
als we samen reizen, maar ik heb toch liever dat je Frits zegt. En
wat gaat u dan doen, Miss Piper, als Roodkapje u verlaat?"

"Dan hoop ik reeds nu mijn vacantie te beginnen en naar Engeland
te gaan."

"Dus dan komt alles mooi in orde," zei Frits. "Dan zal ik de dames
nu maar verlaten, dan kom ik morgenavond nog wel even hooren of ik
het genoegen zal hebben, overmorgen Roodkapje mee naar grootmama te
nemen. Dag Missy, dag Roodkapje."

"Ik _heet_ eigenlijk Elsje," zei ze met haar ouden, vroolijken lach.

"Ja, dat weet ik wel, maar ik heb je als Roodkapje leeren kennen en
zoo heet je dus bij mij. Kom, laat mij maar eens netjes even uit,
dat doet Cilly ook altijd."

Elsje gehoorzaamde lachend. Bij de voordeur reikte Frits haar nog
eens de hand en zei: "Nu, dag Roodkapje. Ik zal straks aan grootmama
schrijven hoor, dat je hoogstwaarschijnlijk komt."

Previous Page | Next Page


Books | Photos | Paul Mutton | Tue 10th Feb 2026, 16:15