|
Main
- books.jibble.org
My Books
- IRC Hacks
Misc. Articles
- Meaning of Jibble
- M4 Su Doku
- Computer Scrapbooking
- Setting up Java
- Bootable Java
- Cookies in Java
- Dynamic Graphs
- Social Shakespeare
External Links
- Paul Mutton
- Jibble Photo Gallery
- Jibble Forums
- Google Landmarks
- Jibble Shop
- Free Books
- Intershot Ltd
|
books.jibble.org
Previous Page
| Next Page
Page 75
"En heb je je daardoor nu al lang zwak en moe gevoeld, Cilly? Hoe is
het mogelijk dat ik daar niets van gemerkt heb!"
"Ik heb gedaan wat ik kon om het u niet te toonen," zeide C�cile,
haar moeder een kus gevend. "U hadt toch al genoeg verdriet, lief
moedertje. Maar nu spreken wij er niet meer over, he? En Elsje gaat
stellig met ons mee?"
Maar mevrouw d'Ablong schudde het hoofd.
"Neen, nu gaan we zeker met ons beiden. Arm kindje! Heeft je dat
allemaal zoo gehinderd? Ik ben blij dat ik het weet; Elsje moet nu
stil bij Missy blijven en als wij dan later allen samen bij grootmama
zijn, ben jij weer heelemaal gezond en sterk, hoop ik. En dan zal
langzamerhand alles wel beter gaan."
"Bent u heusch niet boos op mij, moedertje?"
Tot eenig antwoord trok mevrouw d'Ablong haar dichter naar zich toe
en kuste haar. "Boos op jou, lieveling? In 't geheel niet, hoor. Houd
je nu maar heel, heel rustig vandaag. Beloof je me dat?"
"O ja mama; ik ben toch eigenlijk wel heel blij dat u het weet. Het
is zoo'n heerlijke verlichting!"
Een week later waren mevrouw d'Ablong en C�cile vertrokken naar de
drukke modebadplaats, die C�cile het meest aantrok en brak er voor
Elsje een rustige, doch zeer eentonige tijd aan. Miss Piper was lief
en vriendelijk voor haar en aanmerkingen maakte zij weinig, maar
het was een mooie, warme zomer en Elsje kon de drukkende stadshitte
en de benauwde atmosfeer in den tuin van haar tante, nauwelijks
verdragen. Miss Piper deed wat zij kon om het haar aangenaam te
maken. Met groote hartelijkheid sprak zij met haar over den dood
harer grootmoeder en met geduld hielp zij haar aan het handwerk,
een reusachtig stuk tapisserie, waaraan mevrouw d'Ablong wenschte dat
Elsje een gedeelte van haar vrijen tijd zou wijden. Het was gewoonlijk
te warm om 's middags uit te gaan en den eenen dag na den anderen
zaten zij samen op het bordes, dat aan de zaal grensde en op den tuin
uitzag. Elsje's oogen werden moe van het kijken naar het helwitte
zonnescherm, dat boven haar hoofd gespannen was en de kleine tuin
met de keurig aangelegde perken vol vuurroode geraniums en lichtrose
maandroosjes, begon zijn bekoorlijkheid voor haar te verliezen,
toen de langdurige droogte de paden stoffig en hard had gemaakt en
de bladeren der struiken er bestoven en vaal begonnen uit te zien.
Bezoek kwam er, nu C�cile en haar moeder van huis waren, heel weinig en
buitendien waren vele families ook op reis of naar buiten, zoodat het
er langs de grachten somber en doodsch uitzag met zooveel luiken voor
de ramen en briefjes met "afwezig" op de deuren. Op hare dagelijksche
ochtendwandelingen met Miss Piper naar het park, had Elsje dikwijls
een gevoel alsof zij iemand anders was, niet hetzelfde meisje als
die Elsje, die vroolijk en vol levenslust iederen dag begon, toen zij
bij hare grootmoeder woonde, niet hetzelfde meisje als die Elsje, die
grappen maakte met Krelis en de meisjes van het dorp en voor wie tot nu
toe het leven een bron van rein genot was geweest. Het was ook juist,
alsof zij opeens veel ouder geworden was--soms kon zij 's ochtends
opstaan met zulk een overweldigend gevoel van gedruktheid, dat het
haar bijna angstig maakte en zij al hare krachten moest inspannen
om vriendelijk en geduldig te zijn tegen Miss Piper. Dan werd ze
soms boos op zichzelf, verweet zich dat zij schandelijk ondankbaar
was bij al het goede, dat haar tegenwoordig leven toch ook had en
werd dan weer overmand door een hartstochtelijk verlangen naar haar
grootmoeder, door een vurig snakken ook naar ��n dag, ��n uur in de
stilte en de schoonheid der natuur. Zij was zoo stil in het bijzijn
der gouvernante en ging er zoo bleek en teer uitzien dat Miss Piper
zich ongerust over haar begon te maken en eindelijk besloot mevrouw
d'Ablong over haar te schrijven. Het liep reeds tegen September, maar
er moest toch nog bijna een maand verloopen eer C�cile en haar moeder
van de badplaats terug zouden komen; het zou dus nog vrij lang duren,
eer Elsje's tante haar weerzag.
Op een drukkend warmen ochtend, terwijl Elsje bleek en met een
vreemde lusteloosheid, die zij vroeger nooit had gekend, tegenover
de gouvernante op het bordes zat te handwerken, haalde deze haar
schrijfgereedschap te voorschijn. Zij was juist een brief aan mevrouw
d'Ablong begonnen, toen de deur der zaal plotseling werd geopend,
een vlugge stap door de kamer klonk en Frits d'Ablong op het bordes
verscheen. Hij zag er bizonder opgewekt uit en zijn gezicht was
bruingebrand door de zon, maar hij keek terstond heel ernstig, toen
hij Elsje's bleeke gezichtje zag en haar scherp onderzoekend aanziende,
vroeg hij vriendelijk:
Previous Page
| Next Page
|
|