|
Main
- books.jibble.org
My Books
- IRC Hacks
Misc. Articles
- Meaning of Jibble
- M4 Su Doku
- Computer Scrapbooking
- Setting up Java
- Bootable Java
- Cookies in Java
- Dynamic Graphs
- Social Shakespeare
External Links
- Paul Mutton
- Jibble Photo Gallery
- Jibble Forums
- Google Landmarks
- Jibble Shop
- Free Books
- Intershot Ltd
|
books.jibble.org
Previous Page
| Next Page
Page 102
"Natuurlijk wel."
"Zit je gemakkelijk?" vroeg Frits weer, met zijn elleboog onder het
hoofd, in liggende houding voor zich uitkijkend en met zijn boek nog
ongeopend naast zich op den grond. Elsje sloeg met ijver de bladzijden
van het hare om.
"O ja, heel gemakkelijk," zei ze, zonder op te zien, hoewel ze heel
goed voelde dat Frits haar aanzag.
"Wat lees je op 't oogenblik?" vroeg hij even later, zonder zijne
oogen van haar gezicht af te wenden, dat beurtelings bleek en rood
werd, tot Elsje's diepe ergernis.
"Nu, wat lees je? Het is zeker een erg mooi gedeelte van het boek,"
begon hij weer. "Je bent er zoo in verdiept."
Elsje zou niet hebben kunnen antwoorden op die vraag, al had zij ook
nog zoo graag gewild. Zij _wist_ niet wat zij las, heelemaal niet
en zij vond dat het zoo niet langer uit te houden was en ongeduldig
opspringend, riep zij uit:
"Ik ga nog even een eind loopen. Het is hier zoo... zoo benauwd,
vind ik."
"Benauwd?" riep Frits verwonderd, terwijl hij eveneens opsprong. Maar
niettegenstaande zijn verbazing over Elsje's woorden, scheen hij
het zelf ook opeens wat "benauwd" te krijgen. Hij zag er ten minste
niets koel en kalm uit, toen hij voor Elsje ging staan en haast
fluisterend vroeg:
"Wil je mij je horloge nog eens laten zien?"
Met een zucht van verlichting dat de vraag zoo gewoon was, haalde
Elsje het horloge te voorschijn. Frits hield het even in zijn hand,
toen vroeg hij dringend:
"Wil je me voorlezen, wat er op staat, Roodkapje?"
Elsje maakte het kettinkje los en hem het horloge nog eens overreikend,
zei ze:
"Lees het zelf maar, het staat er duidelijk op."
Hij keek haar even zwijgend aan, toen zei hij langzaam:
"Ik wou veel liever dat jij het deedt."
"O, heel goed," antwoordde ze met gemaakte luchthartigheid. "Er staat:
'Aan mijne lieve kleindochter.' Aardig van grootmama, he?"
Frits vond het zeker bizonder aardig, maar hij liet er zich toch
niet over uit. Zijne oogen stonden heel ernstig, terwijl hij toezag,
hoe Elsje haar kettinkje met bevende vingers weer vastmaakte; toen
greep hij hare beide handen en vroeg:
"Wil je dat wezenlijk zijn, Elsje? Wil je grootmama's kleindochter
worden in werkelijkheid?"
"Hoe...hoe dan?" vroeg ze angstig.
"Begrijp je dat niet?" vroeg hij snel, maar op hetzelfde oogenblik
zag hij dat zij het w�l begreep. Er kwam een glans van geluk in hare
oogen en een gloed over haar gezichtje, die hem duidelijk zeiden, wat
haar antwoord zou zijn op zijn vraag en toch herhaalde hij ongeduldig:
"Wil je, Elsje, wil je?"
"C�cile..." stamelde ze, "ik dacht dat C�cile en jij..."
"Dacht je dat?" vroeg hij, erg verbaasd. Toen vervolgde hij langzaam:
"Maar nu weet je wel beter, he? En wil je me gelukkig maken? Wil je
mijn vrouwtje worden, Elsje? Zeg toch wat; wil je, wil je?"
"Ik wil wel," zei ze, niet zacht en verlegen, niet half coquet en
aarzelend, maar met een heldere stem, duidelijk en vast en met een
reine, vrome liefde in de oogen.
Een oogenblik later zei Frits, terwijl hij met een vroolijk gezicht het
pakje te voorschijn haalde, dat Elsje's nieuwsgierigheid had opgewekt:
Previous Page
| Next Page
|
|