|
Main
- books.jibble.org
My Books
- IRC Hacks
Misc. Articles
- Meaning of Jibble
- M4 Su Doku
- Computer Scrapbooking
- Setting up Java
- Bootable Java
- Cookies in Java
- Dynamic Graphs
- Social Shakespeare
External Links
- Paul Mutton
- Jibble Photo Gallery
- Jibble Forums
- Google Landmarks
- Jibble Shop
- Free Books
- Intershot Ltd
|
books.jibble.org
Previous Page
| Next Page
Page 101
"Ik zou nog maar rustig een beetje blijven liggen, meisje, tot wij
weg zijn. Frits is gisteravond laat thuis gekomen, maar ik heb hem
van ochtend toch al gesproken. Neen, kijk mij eens even goed aan. Ben
je van plan vandaag weer heelemaal in je eentje te gaan wandelen of
mag Frits nu wel met je mee, ondeugend kind?"
Elsje kleurde tot achter de ooren. Dus Frits had alles aan hare tante
verteld,--dat vond ze in 't geheel niet aardig van hem!
"O, ik wil ook wel met Frits wandelen," zei ze koel.
"Zoo jonge dame, wil je dat wel? Nu, dan wensch ik je een prettige
wandeling, hoor!"
Toen, opeens ernstig wordend, knielde mevrouw d'Ablong bij het ledikant
neer en zei op zachten toon:
"Mis je je grootmoeder nu nog zoo erg, Elsje? Of heb je toch ook bij
mij een gelukkig leven gehad?"
"O ja tante, ja," riep het jonge meisje uit met een dankbaren blik. "U
bent zoo goed voor me en zoo lief."
"Niet altijd," zei mevrouw d'Ablong met zulk een glans van teederheid
in de donkere oogen, dat Elsje er aangedaan van werd, de armen om
haar hals sloeg en zeide:
"Ik houd toch zooveel van u, tante."
"Z��veel?" vroeg mevrouw d'Ablong glimlachend. "Meer dan van iemand
op de wereld, Elsje?"
Elsje antwoordde niet dadelijk. Toen zei ze heel zacht:
"Dat weet ik niet."
"Dan hoop ik dat je het spoedig weten zult," zei hare tante vriendelijk
en met nadruk. Even later had zij de kamer verlaten.
Het was met een gemengde gewaarwording van teleurstelling en
verlichting dat Elsje, toen zij beneden kwam, bemerkte dat niet
alleen hare tante, C�cile en Louise vertrokken waren, maar dat ook
Frits reeds ontbeten had en naar het dorp gegaan was om boodschappen
te doen. Tegen koffietijd kwam hij terug, maar terstond na het lunch
ging hij naar zijn kamer, waar hij "allerlei te beredderen" had,
zooals hij beweerde. Grootmama en Elsje gingen toen samen buiten zitten
handwerken, maar het was een vreemde, ongezellige middag, vond de oude
dame en wat Elsje betreft--zij was zoo stil en tevens zoo ongedurig
dat grootmama haar telkens vroeg, of de hoofdpijn nog niet over was
en of zij niet eens even zou gaan liggen. Elsje was blij, toen het
etenstijd was, maar bedaarder werd zij er niet op, toen Frits haar
na den eten aarzelend vroeg, of zij lust had nog eens naar de heide
te wandelen, naar het bekende plekje, dat zij zoo mooi vond. "O ja,
ik wil heel graag," zei ze snel--ze durfde nu niet te zeggen dat ze
eigenlijk liever alleen uit wilde gaan--"dan neem ik een boek mee,
als je 't goed vindt, het lijkt me zoo prettig toe, daar een beetje
te gaan zitten lezen."
"Zeker, dat vind ik uitstekend," antwoordde Frits, "ik zal ook een
boek halen."
Een paar minuten later wandelden zij, ieder gewapend met een boek,
de bewuste dennenlaan door naar den heuvel bij de heide. Frits had
ook nog een klein pakje in zijn hand. Elsje begreep volstrekt niet,
waarom hij dat meenam en wat het bevatten kon--het was een bruin
papieren pakje en zij keek er een paar malen nieuwsgierig naar, maar
durfde toch niet vragen, wat er in het papier was. Zij voelde zich weer
vervelend verlegen en weinig op haar gemak. Het was onuitstaanbaar,
en als Frits nu maar wat meer gepraat had en er niet zoo ernstig had
uitgezien, juist alsof hij nog wat boos op haar was, zou ze wel gauw
wat minder geagiteerd geworden zijn, geloofde ze. N� was ze heel blij,
toen ze het heuveltje beklommen hadden en de heide zich in al hare
pracht van geur en kleuren voor hunne oogen uitstrekte.
"Hier ga _ik_ zitten," zei Elsje, terwijl ze zich neervlijde tegen
de zachte glooiing van den rand der heide.
"Dus dat beteekent dat ik verder mijn heil moet zoeken?" vroeg Frits
lachend. "Of is daar heusch plaats voor twee?"
Previous Page
| Next Page
|
|