|
Main
- books.jibble.org
My Books
- IRC Hacks
Misc. Articles
- Meaning of Jibble
- M4 Su Doku
- Computer Scrapbooking
- Setting up Java
- Bootable Java
- Cookies in Java
- Dynamic Graphs
- Social Shakespeare
External Links
- Paul Mutton
- Jibble Photo Gallery
- Jibble Forums
- Google Landmarks
- Jibble Shop
- Free Books
- Intershot Ltd
|
books.jibble.org
Previous Page
| Next Page
Page 103
"Ik heb van ochtend een cadeautje voor je gekocht in het dorp. Wil
je het van mij aannemen?"
"Als het mooi is," zei Elsje lachend. Zij maakte het touw los, vouwde
het papier open en hield toen een rood wollen kapje in de hand,
precies gelijk aan dat, waarmee Frits haar het eerst gezien had.
"Dank je wel," zei ze. "Hoe aardig!"
"Laat ik het je nu eens even opzetten," zei Frits, haar den hoed
van het hoofd nemend. "Zoo, eerst moet al dat springerige haar goed
glad gestreken worden. Neen, laat mij maar begaan, ik kan er best mee
terecht. Ziezoo, het past je uitstekend! Kijk me nu nog eens goed aan,
dan kan ik zien, of het heusch goed zit."
Zij zag hem aan en kreeg een kleur voor de uitdrukking, die ze in
zijne oogen las.
"Ja juist, z�� moet je ook kijken, als wij straks bij grootmama
komen," zei hij. "Neen, neen, je houdt het kapje op; ik zal je hoed wel
dragen en je boek ook. Ziezoo, geef mij nu een arm. Wat zal grootmama
blij wezen!"
"Denk je dat heusch?"
"Denk ik dat heusch? Ja mevrouw Frits d'Ablong, dat denk ik
wezenlijk. Neen, krijg nu maar niet weer een kleur! Of ja, doe het
toch maar wel: het staat je niet kwaad."
Zij waren niet heel ver van huis, maar wat duurde die wandeling
lang! Zij hadden zooveel te bespreken samen, zooveel, en Elsje had
van allerlei te vragen.
"Line mag toch zeker op onze bruiloft komen, he Frits? En weet je
wat ik zoo graag zou willen? Dat we heel gauw eens samen een bezoek
maakten bij dien kruidenier, je weet wel, in dien winkel, waar ik toen
's nachts heb geslapen, jaren geleden met die akelige partij. Tante
wou nooit dat ik er weer heenging, maar jij vindt het toch goed, he?"
Frits vond alles goed. Zij zouden een visite maken bij den kruidenier
en het dorp gaan bezoeken, waar Elsje was geboren en zoo lang had
gewoond en Elsje zou hem de oude plekjes wijzen, waar zij als kind
zooveel had gewandeld en zij zouden heel gauw trouwen, als grootmama
en tante het goed vonden en alles zou even heerlijk en prettig wezen.
"Grootmama, Roodkapje wil mij wel hebben," zei Frits, toen zij
eindelijk bij de oude dame stonden, die al lang naar hen had
uitgezien. Zij wist al sedert weken dat Frits Elsje tot vrouw
verlangde.
"Mijn lief kleindochtertje," zei ze, Elsje in de armen sluitend. Toen,
met een vroolijk lachje:
"Wel, nu ben je heusch Roodkapje! Hoe komt dat?"
"Dat heeft ze aan mij te danken," zei Frits met trots. "Kijk,
daar bloost ze alweer! Zij is bepaald een beetje bang voor me,
grootmoeder. Niet kwaad, he?"
"Och wat, ik ben heelemaal niet bang voor je!" zei Elsje
verontwaardigd.
"Ook nooit geweest?" plaagde Frits. "En gisteravond dan?"
"Ik ga terstond naar mijn kamer als je zoo onaardig bent," zei
Elsje. "Gaat u dan mee naar boven, grootmama?"
"Wel neen, daar denkt grootmama natuurlijk niet aan. Je bent mij nu
gehoorzaamheid verschuldigd en moet doen, wat ik zeg. Kom maar gauw
hier, dan zal ik je je roode kapje afzetten. Ik geloof dat dat je
zoo brutaal maakt."
"Ik kan het zelf wel," zei Elsje, het kapje losmakend en de kamer
uitloopend naar boven naar haar kamer. Zij had behoefte eens even
alleen te zijn met haar geluk en er God voor te danken.
"Wat ben ik blij voor je, mijn jongen!" zei grootmama, toen ze met
Frits alleen was gebleven.
Iedereen scheen blij te wezen met Elsje's engagement, merkte zij
met vreugde op. Hare tante was uitbundig in hare betuigingen van
blijdschap en zelfs C�cile beweerde dat zij het erg aardig vond dat
die twee "echte buitenmenschen" het samen eens waren geworden.
Previous Page
| Next Page
|
|