Fulco de Minstreel: Een historisch verhaal uit den tijd van Graaf Jan I voor jongelieden by Kieviet


Main
- books.jibble.org



My Books
- IRC Hacks

Misc. Articles
- Meaning of Jibble
- M4 Su Doku
- Computer Scrapbooking
- Setting up Java
- Bootable Java
- Cookies in Java
- Dynamic Graphs
- Social Shakespeare

External Links
- Paul Mutton
- Jibble Photo Gallery
- Jibble Forums
- Google Landmarks
- Jibble Shop
- Free Books
- Intershot Ltd

books.jibble.org

Previous Page | Next Page

Page 51

"Bepaal eerst uwe keus maar, Jonker. Over den prijs zullen wij het
wel eens worden."

Onderwijl de Edelman en zijn schildknaap de verschillende voorwerpen
bezichtigden, begon Fulco voor de Burchtvrouwe alles uit te pakken,
wat van hare gading kon wezen.

"Fijn lijnwaad, Edele Vrouw?" vroeg hij, terwijl hij een stuk linnen
ontrolde, zoo helderwit van kleur als versch gevallen sneeuw.

"Of prachtige zijde? Fijner en schooner is er nog niet gezien, dat
verzeker ik u. Zie eens welk een heerlijk beeldwerk daar met gouddraad
op aangebracht is."

"'t Is waarlijk schoon, kramer," zeide de edelvrouwe begeerig. "Wat
is de prijs van dit stuk?"

"En wat kost deze dolk?" vroeg de schildkaap, terwijl hij op het
voorwerp zijner keus wees.

"Ik zal het u dadelijk zeggen, Jonker. Deze zijde, Edele Vrouwe? 't
Is een duur stuk, maar in schoonheid en deugd vind het zijns gelijke
niet. Het moet eigenlijk drie pond kosten, maar..."

"Drie pond?" riep de edelvrouw uit. "Dat is een hooge prijs, kramer."

"Ja, Edele Vrouwe, 't is waar, de prijs is hoog, maar zie ook eens,
hoe heerlijk fijn het is. Doch ik mag het uiterste ook niet vragen:
voor twee pond en tien ons wordt het uw eigendom, en dan verzeker ik
u, dat er in geheel Holland geen edelvrouw gevonden zal worden wier
stof deze kan evenaren."

"En deze zwaardriem?" vroeg Heer Aloud. "Niet overvragen, hoor."

"Een schoone riem, Heer," zeide Fulco. "Toch kan ik hem u voor weinig
geld geven; slechts achttien denari�n. Valt u dat niet mede?"

"Dat is niet duur!" riep Aloud vergenoegd uit. "Mijn vorige riem
is op verre na zoo mooi niet en kost mij de helft meer. De koop is
gesloten, hoor."

"En deze dolk, kramer?" vroeg de schildknaap weer. "'t Is de mooiste
uit de geheele verzameling, Jonker," zeide Fulco. "Hij kost zeventien
schellingen."

"Dat is te veel, kramer," zeide de jonker verdrietig. "Zooveel kan
ik niet besteden."

"Deze is goedkooper," zeide Fulco, terwijl hij er een van de tafel
opnam.

"Dat wil ik graag gelooven," hernam de jonker, "maar hij is ook lang
zoo mooi niet. Kunt ge hem geven voor twaalf schellingen?"

"Onmogelijk, Jonker. Ik heb er zelf meer voor betaald. Maar ik wil het
goed met u maken; laten wij het verschil deelen. Een klein winstje,
een zoet winstje, zal ik dan maar denken."

"Aangenomen!" riep de jonker, terwijl hij zich verwijderde om het
geld te halen.

"Heeft u geene mooie slingers noodig, Edele Heer? Of een prachtigen
jachthoren? Zie eens hier. Deze is van elpenbeen, en eene geheele
jacht is er op gebeeldhouwd. Mooie gespen of naalden, om uw mantel
vast te steken? Ik heb ze met parelen, zoowel als met edelgesteente,
te kust en te keur."

Fulco legde zijne geheele verzameling voor den edelman op de
tafel. "Zijn ze niet mooi?" vroeg hij, met een trotsch gebaar naar
zijne koopwaar wijzende.

"Je hebt een goeden voorraad, kramer, dat moet ik zeggen. Wat kost
deze juweelen speld?"

"Een pond, machtige Heer. Geen penning minder."

"Ik zal dit stuk zijde toch maar van u nemen, koopman," besloot de
edelvrouw na lange weifeling, "hoewel ik het zeer duur vind."

"Ik geef niet meer dan tien ons," sprak Heer Aloud kortaf.

Previous Page | Next Page


Books | Photos | Paul Mutton | Tue 29th Sep 2026, 18:03