Fulco de Minstreel: Een historisch verhaal uit den tijd van Graaf Jan I voor jongelieden by Kieviet


Main
- books.jibble.org



My Books
- IRC Hacks

Misc. Articles
- Meaning of Jibble
- M4 Su Doku
- Computer Scrapbooking
- Setting up Java
- Bootable Java
- Cookies in Java
- Dynamic Graphs
- Social Shakespeare

External Links
- Paul Mutton
- Jibble Photo Gallery
- Jibble Forums
- Google Landmarks
- Jibble Shop
- Free Books
- Intershot Ltd

books.jibble.org

Previous Page | Next Page

Page 49

"Ja," zeide Fulco peinzend, "�ls dat gelukte, maar dat zou al heel
toevallig zijn. Heer Aloud zal wel geen gebrek aan dienaars hebben,
en als hij mij afwijst, is alles voorbij. Dan zouden zij mij later
dadelijk herkennen, als ik mij onder een of ander voorwendsel weer
aanmeldde. Neen, ik moet iets anders trachten te vinden, en ik geloof,
dat ik iets beters weet."

"Een beter plan?" vroeg Heer Otto nieuwsgierig. "Ja, Edele Heer,
eigenlijk heb ik wel twee plannen. Het is nu maar de vraag, welk
daarvan de meeste kans van slagen aanbiedt."

"Laat hooren, Fulco. Ik vrees, dat ze beide wel mislukken zullen,
maar in elk geval kunnen we dan toch het beste uitkiezen."

"Dat zal de tijd leeren, Heer. Gelooft u, dat het een marskramer
onmogelijk zou zijn, voor een nacht herberg op Crayenstein te vinden?"

"Dus je zoudt als marskramer naar Dordrecht willen gaan?" riep de
Heer van Heukelom uit, terwijl hij Fulco met bewondering aanzag.

"Ja, Heer. Een marskramer is altoos op elk kasteel nog welkom geweest,
althans als zijne mars goed voorzien was. Indien ik mij bij de dienaars
van Heer Aloud wat aangenaam weet te maken, zullen zij mij, dunkt me,
geen nachtverblijf weigeren, en in dien nacht zou ik dan mijn slag
moeten slaan."

"'t Is een uitnemend plan, Fulco, maar hoogst gevaarlijk," riep Heer
Otto opgetogen uit. "Ik bewonder je scherpzinnigheid. Je hebt gelijk,
z�� zou het kunnen gelukken."

"En het tweede, Fulco?" vroeg de Edelvrouwe bedaard, terwijl ze den
jongman met welgevallen aanzag.

"Mijn tweede plan is moeilijker, Vrouwe, en vereischt meer
voorbereiding. Misschien is het u niet onbekend, dat men mij te
IJselstein wel eens den Minstreel noemt?"

"Dat weet ik."

"Welnu, ook als Minstreel zou men mij den toegang tot het kasteel
niet weigeren, en waarschijnlijk evenmin een nachtverblijf."

"Dat is waar," hernam de Edelvrouwe, "maar hebt gij het wel ver
genoeg in de kunst van spelen en zingen gebracht, om als Minstreel
te kunnen optreden?"

"Ik zou mij eerst nog eenigen tijd moeten oefenen, voor ik het
zou kunnen wagen. Ook kan ik dat niet alleen doen. Ik zou eenige
muzikanten noodig hebben met veel talent, op wie ik tevens geheel
vertrouwen kon. Doch die zullen voor veel geld en goede woorden wel
te vinden zijn, daaraan twijfel ik niet. Wat dunkt u van dit plan?"

"Ik vind het zeer goed," zeide de edelvrouw peinzend, "hoewel het
even gevaarlijk is, als het eerste. Ik weet waarlijk niet, welk het
beste is."

"Mij dunkt, het eerste!" riep Heer Otto uit. "Ik ging als marskramer.

"'t Is wel het eenvoudigste," zeide Fulco.

"En daarom aan te bevelen!" meende de edelman.

"Het zou ook dit voor hebben, dat het spoediger beslist is," hernam
de burchtvrouwe.

"Welnu," zeide Fulco, "dan zal ik het wagen. Morgen ga ik naar Utrecht,
om mij alles aan te schaffen, wat ik noodig heb, en eer we eene week
verder zijn, is Heer Gijsbrecht hier, of .... "

"Nu, of...?"

"Of ik deel zijne gevangenschap."

"Laten we hopen, dat het zoover niet komen zal," sprak de edelvrouw;
"o, Fulco, wat zou het gelukkig zijn, als gij uw Heer kondt verlossen."

's Anderendaags nam Fulco afscheid, en sloeg te paard den weg naar
Utrecht in. Hij was geheel vervuld van zijn plan, en de brave jongeling
dacht meer aan het ongelukkige lot van zijn Heer dan aan het gevaar,
waaraan hij zichzelven ging blootstellen. Tegen den middag bereikte
hij de Bisschopsstad, en, voortvarend en onvermoeid als hij was,
begon hij dadelijk de noodige inkoopen te doen, om in zijne nieuwe
rol te kunnen optreden.

Previous Page | Next Page


Books | Photos | Paul Mutton | Tue 29th Sep 2026, 15:24