Fulco de Minstreel: Een historisch verhaal uit den tijd van Graaf Jan I voor jongelieden by Kieviet


Main
- books.jibble.org



My Books
- IRC Hacks

Misc. Articles
- Meaning of Jibble
- M4 Su Doku
- Computer Scrapbooking
- Setting up Java
- Bootable Java
- Cookies in Java
- Dynamic Graphs
- Social Shakespeare

External Links
- Paul Mutton
- Jibble Photo Gallery
- Jibble Forums
- Google Landmarks
- Jibble Shop
- Free Books
- Intershot Ltd

books.jibble.org

Previous Page | Next Page

Page 36

Fulco beefde van af keer en ergernis. Wat een ellendig schepsel!

"Neen, Peer, niets van dien aard wordt er van je gevergd. Dat
kind willen we alleen in onze macht hebben, om als gijzelaar te
dienen. Vianen weet dan, dat het leven om leven gaat, als hij dan
IJselstein nog durft dooden. Kun-je me dat kind in handen spelen?"

Peer dacht een oogenblik na.

"Beter dood dan levend," zeide hij eindelijk.

"Levend, zeg ik!" riep Fulco met nauwelijks ingehouden toorn.

"Ik zie er wel kans toe, Fulco, maar ik heb er toch eigenlijk niet
heel veel lust in."

"Waarom?" vroeg Fulco. "Ik dacht, dat je je zoo graag op den Heer
van Vianen wilde wreken."

"Dat doe ik ook," hernam Peer, "maar dit is me te gevaarlijk. Je dat
kind in handen te spelen, is vrij gemakkelijk, maar het leelijkste
komt achteraan."

"Wat dan?"

"Wel, je begrijpt toch, dat Vianen niet zal rusten voordat hij me in
handen heeft? Neen, ik dank je."

"Dus je doet het niet?" vroeg Fulco.

"Neen, ik moet je ronduit zeggen, dat ik het niet aan durf."

Fulco haalde de beurs met goudstukken voor den dag en hield die Peer
voor de oogen.

"En als je er nu dit eens mede kon verdienen?" vroeg hij, terwijl
hij de goudstukken tegen elkander liet klinken.

Peer's oogen glinsterden van begeerte.

"Nu?" vroeg Fulco, al rammelende. "Mij dunkt, 't is een mooi sommetje,
dat over een half uur je eigendom kan zijn."

"Als ik maar wist, waar ik mij in veiligheid kon brengen," zeide
Peer begeerig.

"Wel, dat is doodeenvoudig," meende Fulco. "Kijk, z�� moet je doen. In
alle stilte ga je naar den stal en je zadelt daar het beste paard, dat
je vinden kunt. Dan wacht je zoo lang, tot het kleine kereltje op de
plaats komt. Je grijpt het, springt te paard, en--we brengen het
samen op IJselstein. Daar, op den burcht, ben je veilig. Ik verzeker
je, dat de Edelvrouwe je daar zoo rijk beloonen zal, dat je voor je
leven lang genoeg hebt. Je kunt een rijk man worden."

En weer rinkelden de goudstukken in de beurs, wat voor Peer een zoo
verleidelijk geluid was, dat hij uitriep:

"Afgesproken, Fulco. Ik ga terstond, want ik heb nu de meeste kans
van slagen, omdat Vianen nog niet thuis is. Hij is op Culemborg. Dus
jij wacht me hier?"

"Natuurlijk! Maar wees voorzichtig, hoor, en neem je maatregelen
goed. Denk om de belooning."

"Laat alles maar aan mij over," zeide Peer, zich verwijderende.

"Wat een afgrijselijk mensch," mompelde Fulco, toen hij uit het
gezicht was. "Ik schaam mij bijna, van zulk een schepsel gebruik te
moeten maken. Bah, wat een ellendeling. Ik weet waarlijk niet, wie
de ergste is, de Heer of de knecht. 't Is een fraai tweetal, waard om
naast elkander opgehangen te worden. Doch in elk geval geloof ik toch,
dat ik zoo de meeste kans heb, om mijn doel te bereiken, want het is
waarlijk geen gemakkelijke onderneming. Toevallig, dat ik dien braven
Peer nu juist ontmoet! Vooreerst zal hij nog wel niet terugkomen. Maar
wacht eens; ik moet toch voorzichtig zijn, want mijne lieve vriend kon
wel eens berouw krijgen en een duitje trachten te verdienen, door mij
te verraden, in plaats van mij te helpen. Hij is tot alles in staat,
die lieve Peer. Het beste is, dat ik een plaatsje zoek, waar ik zoowel
den weg als het kasteel goed in het vizier heb. Dan kan ik alles reeds
in de verre zien aankomen. Mooi, hier zit ik goed. Laat nu maar komen,
wat wil; ik voel me hier of ik thuis was."

Previous Page | Next Page


Books | Photos | Paul Mutton | Mon 28th Sep 2026, 21:51