|
Main
- books.jibble.org
My Books
- IRC Hacks
Misc. Articles
- Meaning of Jibble
- M4 Su Doku
- Computer Scrapbooking
- Setting up Java
- Bootable Java
- Cookies in Java
- Dynamic Graphs
- Social Shakespeare
External Links
- Paul Mutton
- Jibble Photo Gallery
- Jibble Forums
- Google Landmarks
- Jibble Shop
- Free Books
- Intershot Ltd
|
books.jibble.org
Previous Page
| Next Page
Page 93
Zij wilde en durfde zich niet afvragen, wat dit wonderlijke gevoel
veroorzaakte in haar binnenste, maar het maakte haar ongelukkig
en opgewonden tegelijk en toen zij dien avond weer op haar kamer
naar buiten stond te kijken, wendde zij zich opeens woest af van
het vredige schouwspel daar buiten en riep uit: "O, ik wil het niet,
ik wil het niet! Het zou schande zijn, ik _mag_ niet!" En in een diep
bedroefde stemming, overstelpt door een gevoel van schaamte en weemoed,
knielde zij neer en bad vurig en smeekend:
"Heer, neem die liefde weg uit mijn hart. O, ik smeek U, neem haar
weg en help mij, help mij!"
Maar haar strijd werd haar niet gemakkelijk gemaakt. "Ik wou dat hij
maar minder vriendelijk was," dacht ze, telkens als Frits een gesprek
met haar aanknoopte en haar op allerlei wijzen toonde dat hij haar
aardig vond en van haar hield. "Waar is Roodkapje? Gaat Roodkapje
niet mee?" hoorde zij hem steeds roepen, als er questie was van
een wandeltocht of iets dergelijks. "Ik mag je toch immers nog wel
Roodkapje noemen?" had hij gevraagd. "Ik vind het zoo aardig, zoo'n
naampje voor mij apart!" En zij had toen een beetje stroef "ja" gezegd,
boos op zichzelf, omdat de laatste woorden haar zoo welkom waren.
Als zij ten minste uiterlijk maar heel kalm had kunnen zijn,
dan zou het nog niet zoo erg zijn geweest, maar het kostte haar
groote moeite, zich bedaard voor te doen, vooral als zij telkens de
spottende oogen van C�cile en Louise op zich zag gevestigd, wanneer
Frits haar een beleefdheid bewees of met haar praatte. Zij vond het
bepaald een verademing, toen er, na een droogte van eenige weken,
plotseling een dag kwam, waarop het zoo hevig regende dat er van
uitgaan geen sprake kon zijn. Zij besloot nu rustig den geheelen
middag op hare kamer te gaan zitten schrijven, aan een langen brief
aan Line. Gelukkig werd zij niet in haar voornemen verhinderd, maar
moeite kostte haar de brief wel--het was zoo vreemd om over koetjes
en kalfjes te schrijven aan hare vriendin, terwijl haar hart vol
strijd en droefheid was. "Z�� is het toch maar het beste," zei ze,
toen ze den brief met een zucht sloot. Toen kwam er een lachje op
haar gezicht. Wat was zij toch eigenlijk dwaas! Kom, zij zou er wel
overheen komen; zij moest er vooral maar niet te veel aan denken;
als Frits en C�cile eenmaal getrouwd waren, kwam alles wel weer in
orde. Bij die gedachte zuchtte ze echter weer, alsof dat "in orde zijn"
toch maar betrekkelijk zou wezen.
"Komt Cilly en Loulou, vroolijkt ons eens wat op door een beetje
muziek," zei grootmama 's avonds onder theetijd. "Ik word heelemaal
somber door dien aanhoudenden stortregen vandaag. Wil je eens wat
zingen, Louise, en heeft Cilly moed, je te accompagneeren?"
"O ja zeker," riepen de beide meisjes tegelijk uit. Frits deed de
piano open en even later klonken de vroolijke tonen van een Fransch
liedje door de kamer.
"Alleraardigst!" riep grootmama, toen het uit was. "Zingt nu nog eens
een paar duetten, ik hoor jullie zoo graag samen."
De meisjes waren onvermoeid en zongen met lust en volharding door,
totdat de schemering inviel en C�cile beweerde dat zij nu "heusch
onmogelijk een noot meer kon lezen."
"Het spijt me toch wel, dat ik Elsje in 't geheel geen muziek heb laten
leeren," zei mevrouw d'Ablong tot grootmama. "Zij scheen er echter
weinig aanleg voor te hebben, maar nu mist ze het toch, dunkt me."
"Ze moet haast wel aanleg tot zingen hebben met die welluidende stem,"
zei Frits opeens.
Elsje werd verlegen en Louise en C�cile stootten elkaar aan.
"Elsje kan zoo fraai reciteeren," zei C�cile, "misschien wil zij
dat nu wel eens voor ons doen. Wij zitten nu net zoo po�tisch in
schemerdonker en daar heeft ze geen licht voor noodig."
"Ik weet niet of Elsje er lust in heeft," zei grootmama langzaam en
een weinig bevreesd dat Elsje er tegenop zou zien, in dit gezelschap
iets voor te dragen.
"Dat denk ik wel," zei mevrouw d'Ablong beslist, terwijl Elsje zwijgend
voor zich keek, onzeker wat zij zeggen zou.
"Wil je, Roodkapje?" vroeg Frits dringend. "Het behoeft maar een
kleinigheid te wezen."
Previous Page
| Next Page
|
|