|
Main
- books.jibble.org
My Books
- IRC Hacks
Misc. Articles
- Meaning of Jibble
- M4 Su Doku
- Computer Scrapbooking
- Setting up Java
- Bootable Java
- Cookies in Java
- Dynamic Graphs
- Social Shakespeare
External Links
- Paul Mutton
- Jibble Photo Gallery
- Jibble Forums
- Google Landmarks
- Jibble Shop
- Free Books
- Intershot Ltd
|
books.jibble.org
Previous Page
| Next Page
Page 91
"Cilly heeft _geen_ reden om jaloersch te wezen. Is het wel, _madame
la baronne_?" fluisterde Loulou lachend.
"Sst! Stil toch!" fluisterde C�cile terug. "En wees toch niet zoo
flauw met je _madame la baronne_! Dat ben ik heelemaal niet...."
"Maar je zult er toch op lijken, als je later op het kasteel woont."
"Och wat, kasteel! Het is heelemaal geen kasteel, het is een heel
gewoon huis!"
"Maar...."
"Toe, stil nu," zei C�cile op gebiedenden toon. "Is het een brief
van Miss Piper, Elsje? En vindt ze het niet naar, dat ze nu al een
jaar van ons weg is?"
"Zij schrijft heel hartelijk, lees maar eens," zei Elsje. "Ik vind
het erg aardig dat zij er aan gedacht heeft dat ik vandaag voor goed
thuis kwam."
"Nu moet je mij eens even al je aandacht schenken, kind," zei
grootmama, een klein doosje te voorschijn halend. "Ik had het je
al willen geven op je achttienden verjaardag, maar tante vond het
aardiger, als je het nu kreegt. Kijk eens!"
En het doosje openend, liet zij Elsje een allerliefst ge�mailleerd
gouden horloge zien.
"Neem het er maar uit," zei ze met een vriendelijk knikje, toen Elsje
er met een verbluft gezicht naar stond te kijken.
Voorzichtig en een beetje verlegen gehoorzaamde ze.
"Lees eens, wat op den rand staat," zei de oude dame weer. "Ik hoop
dat het je bevalt."
"O grootmama," was al wat Elsje zeide, toen ze de kleine letters op den
rand van het horloge ontcijferde. "Aan mijn lieve kleindochter," stond
er en toen ze die woorden las, was het Elsje een oogenblik, alsof ze
werkelijk hare eigene lieve grootmoeder terug had gekregen. Er kwam een
warm, weldadig gevoel in haar hart bij het besef, hoe de oude dame ook
haar geheel als hare eigene kleindochter wenschte te beschouwen en het
horloge in het �tui op de tafel leggend, liep ze naar grootmama toe,
sloeg op hare oude, kinderlijke wijze de armen om haar hals en zei:
"O dank u, dank u hartelijk."
"Wat een roerend schouwspel!" zei C�cile zachtjes tot Louise, die
met haar bij het raam stond.
"Och, ik vind het eigenlijk heel aardig dat ze zoo blij is," fluisterde
Louise terug. "En wat is ze er lief gaan uitzien, Cilly. Ze heeft
zoo'n mooie kleur van haar gekregen en ik heb vroeger nooit opgemerkt
dat ze zulke aardige oogen had."
"Lieve tijd, Lou, ze kan best hooren wat je zegt. Houd je toch stil!"
Maar Elsje had het niet gehoord. Zij was veel te veel vervuld van het
bezit van haar horloge en druk in gesprek met grootmama en mevrouw
d'Ablong. "Hoe maakt Liesje het toch?" vroeg ze, toen Louise later
een praatje met haar maakte, "vindt ze het nog zoo prettig op school
en is ze alweer gegroeid?"
"O ja, ze is bepaald al weer grooter dan toen jij haar het laatst
zaagt en ze vindt het erg deftig dat ze nu heusch acht jaar is."
"Ik verlang haar weer eens te zien," zei Elsje.
"Ik geloof dat ze ook erg naar jou verlangt, maar ze zal je nu wel
niet meer bij den naam durven noemen."
"Dat zal ze wel, hoop ik," zei Elsje lachend. "En anders zal ik het
haar wel leeren."
Het viel haar dien eersten dag zeer mee, dat Louise zooveel
vriendelijker jegens haar was dan ze verwacht had, maar den volgenden
dag scheen deze het weer noodig te vinden, Elsje wat meer op een
afstand te houden. Zij was zooveel jonger en C�cile had eigenlijk wel
gelijk, het was vervelend dat dat jonge kind nu telkens mee moest,
als zij wandelen gingen. Zij konden nu lang zoo vrij en genoegelijk
niet meer praten als zij tot hiertoe hadden gedaan.
Previous Page
| Next Page
|
|