|
Main
- books.jibble.org
My Books
- IRC Hacks
Misc. Articles
- Meaning of Jibble
- M4 Su Doku
- Computer Scrapbooking
- Setting up Java
- Bootable Java
- Cookies in Java
- Dynamic Graphs
- Social Shakespeare
External Links
- Paul Mutton
- Jibble Photo Gallery
- Jibble Forums
- Google Landmarks
- Jibble Shop
- Free Books
- Intershot Ltd
|
books.jibble.org
Previous Page
| Next Page
Page 88
Het was een der gasten uit het hotel, die deze vragen tot mevrouw
d'Ablong richtte, die met C�cile, Frits en Elsje onder de veranda
had plaats genomen.
"O ja, zeker, zeker," haastte zij zich te antwoorden, terwijl het
overige gezelschap eerbiedig toeluisterde. "Dat spreekt van zelf. Ik
ben het volkomen met u eens."
Elsje alleen had niet naar het gesprek geluisterd. Met een kloppend
hart zat zij het plechtige oogenblik af te wachten. Frits keek haar
nu en dan van ter zijde aan, glimlachend over haar jonge geestdrift.
Eindelijk, eindelijk, daar naderden zij. Langzaam en statig kwamen
de rijtuigen dichter bij. Elsje's hart klopte nu bijna hoorbaar
en als in een droom volgde zij het voorbeeld der anderen en stond
op van haar stoel. Daar was het rijtuig der koninginnen vlak voor
haar. Hare blijde oogen zagen een jeugdige, blonde verschijning,
die met een innemend lachje en een bevallige buiging het eerbiedig
nijgen der hotelgasten beantwoordde, en uiting gevend aan het warme
gevoel van liefde en bewondering, dat haar bezielde, wuifde Elsje
met hare beide handen en riep met bevende lippen, luid en juichend:
"O koningin, koningin, koningin!"
Er gleed een vroolijk lachje over het gelaat van haar, wie deze
uitroep gold en met stralende oogen zag Elsje het rijtuig na, toen
zij de hand harer tante op haar arm voelde.
"Stil toch kind, stil toch, je hoort toch dat niemand anders wat
roept!" klonk het verdrietig.
"Vreeselijk aanstellerig van je, Elsje," fluisterde C�cile, die haar
sierlijkste buiging ten beste had gegeven.
"Kom tante, zij was zoo erg blij!" bracht Frits verontschuldigend in
het midden. "Ik zou dolgraag meegeroepen hebben met Elsje, als ik maar
gedurfd had. Koningin Wilhelmina zal je nu natuurlijk nooit vergeten,
Roodkapje. Hadt je nu nog maar een mandje wafels bij je gehad en je
kapje op!"
Maar mevrouw d'Ablong was niets gesticht over Elsje's uiting van
geestdrift. "Zulke dingen doen deftige menschen niet, dat behoort
niet zoo," zei ze 's avonds tot haar, toen ze haar nog eens onder
handen nam. "Ik ben anders wel tevreden over je tegenwoordig, maar
je moet heusch wat meer op C�cile letten, die weet altijd precies,
hoe zij zich gedragen moet. De andere gasten keken zoo verbaasd en
vreemd op, toen jij daar opeens zoo hard aan 't roepen gingt!"
Het was misschien niet goed van Elsje, maar _deze_ berisping trok zij
zich heel weinig aan. Zij was z�� blij dat zij de koningin gezien
had en zoo opgetogen over haar, dat er voor 't oogenblik althans,
geen plaats was in haar hart voor spijt over hetgeen ze in haar groote
vreugde had gedaan. Zij luisterde beleefd naar wat hare tante zeide,
maar dacht er verder niet over na.
En wie beschrijft hare verrukking, toen ze op een der eerste ochtenden
na de vacantie, de eetkamer op school inkwam en op haar bord een
pakje vond liggen, dat een groot kabinetportret der jonge koningin
bleek te bevatten. Met groote ingenomenheid bekeek zij het en zag
toen dat achter op het karton geschreven stond:
"_Met hartelijke groeten van Frits d'Ablong. Ter herinnering aan_
18 _Augustus._"
Hoofdstuk XIV.
"Kindersproke."
"O tante, z�� lang?" had Elsje gevraagd, toen mevrouw d'Ablong zeide
dat zij haar tot haar achttiende jaar op kostschool wilde laten blijven
en nu was ten slotte de tijd om, voordat zij het zelf haast wist. Zij
zou het niet geloofd hebben als iemand het haar drie jaren geleden
had voorspeld, maar toen de dag van het afscheid naderde, voelde zij
zich zoo bedroefd en zag zij er zoo tegen op het gelukkige leven,
dat zij op school gehad had, vaarwel te zeggen, dat zij er werkelijk
een oogenblik ernstig over dacht, hare tante te smeeken, haar nog
een jaar te laten blijven. Maar, zoo onhartelijk en ondankbaar wilde
zij toch niet zijn. "Nu verlang ik er bepaald naar dat je voor goed
thuiskomt, kind," zei mevrouw d'Ablong den laatsten keer dat zij
Elsje bezocht. "C�cile gaat zoo verbazend veel uit, nu zij eenmaal
gepresenteerd is en ik ben zoo bang dat ik haar gauw heelemaal zal
verliezen..."
Previous Page
| Next Page
|
|