|
Main
- books.jibble.org
My Books
- IRC Hacks
Misc. Articles
- Meaning of Jibble
- M4 Su Doku
- Computer Scrapbooking
- Setting up Java
- Bootable Java
- Cookies in Java
- Dynamic Graphs
- Social Shakespeare
External Links
- Paul Mutton
- Jibble Photo Gallery
- Jibble Forums
- Google Landmarks
- Jibble Shop
- Free Books
- Intershot Ltd
|
books.jibble.org
Previous Page
| Next Page
Page 80
"Ik houd zooveel van de heide," zei ze. "Toen ik nog bij grootmoeder
woonde ging ik er zoo dikwijls heen."
"Ja, de heide is prachtig," zei Frits. "Kom, zullen we nu naar huis
gaan? Ja Liesje, blijf jij maar naast Elsje loopen aan dien kant,
dan ontsnapt ze ons niet weer. Waar heb je vroeger gewoond, Elsje?"
Elsje vertelde het hem en Frits toonde zooveel belangstelling in
haar vroeger leven, dat zij er over doorpraatte tot zij de villa
hadden bereikt.
"Wel kindje, je begint er al wat beter uit te zien," zei
grootmama. "Was het mooi buiten?"
"Zij heeft er niet veel van gezien. Ze heeft een dutje gedaan op de
heide" zei Frits.
"0 neen, heelemaal niet!" riep Elsje verontwaardigd uit. "Ik heb maar
al liggen kijken naar alles--het was er zoo prachtig!"
"Je hebt heerlijk gedroomd," spotte Frits weer en toen Elsje hevig
ontkennend het hoofd schudde, legde grootmama de hand op haar arm en
zei vriendelijk:
"Laat hem maar praten, kind; ik geloof heelemaal niet dat je geslapen
hebt."
Hoofdstuk XIII.
"Koningin! Koningin!"
"Ziezoo Liesje, nu ben je heusch heelemaal klaar. Neen, neen, je moet
niet te veel aan de bladeren trekken, dan gaan de kransen dadelijk
stuk. Ja, loop maar flink rechtop--dan zie je er dubbel deftig uit."
En Liesje liep met een gewichtig gezicht en kleine, voorzichtige pasjes
naar grootmama toe, die onder een breeden beuk op een mosheuveltje
zat uit te rusten van de lange wandeling, die het gezelschap samen
had gemaakt.
"H�, nu wil ik ook heel graag eens even zitten," zei Elsje met de
handen nog vol eikebladeren. Frits, Liesje en zij waren druk aan het
plukken geweest en Elsje was daarop ijverig aan het kransen vlechten
gegaan, zoodat Liesje nu een lange guirlande droeg op haar witte jurk,
armbanden om de polsen en een krans op het blonde haar.
"Prachtig hoor!" zei grootmama, toen het kleine meisje vlak voor haar
ging staan met de woorden: "Kijk eens!"
"Nu moet Elsje zelf ook bekransd worden," zei Frits, terwijl Elsje en
hij zich naast de oude dame neervlijden, "kom Roodkapje, wij hebben
die eikebladeren niet voor niets geplukt. Niet zoo lui zijn als 't
je blieft. Ik sta er op dat je een krans voor jezelf vlecht en dan
nog een voor grootmama en een voor mij."
"En als ik dat nu eens niet doe?" vroeg Elsje lachend.
"Dan noem ik je nooit meer Roodkapje."
"Alsof dat zoo'n straf was!" riep Elsje uit, om toen plotseling
van toon te veranderen en langzaam, en als bij zichzelf te zeggen:
"Ja .... dat zou ik toch wel een beetje jammer vinden."
Grootmama keek snel op. "Waarom wordt je zoo graag Roodkapje
genoemd?" vroeg ze.
Elsje antwoordde niet dadelijk. Toen zei ze: "Het herinnert me zoo
prettig aan vroeger."
"Waarom ben jij Roodkapje?" vroeg Liesje met groote oogen.
"Omdat zij soms boodschappen gaat doen met een heel aardig, rood
wollen kapje op," zei Frits.
"En waarom zet je het dan nu nooit op?" vroeg Liesje. "Je hebt altijd
dien grooten hoed op, als wij samen boodschappen doen in het dorp. Doe
je morgen dan dat aardige, roode kapje eens op?"
Previous Page
| Next Page
|
|