|
Main
- books.jibble.org
My Books
- IRC Hacks
Misc. Articles
- Meaning of Jibble
- M4 Su Doku
- Computer Scrapbooking
- Setting up Java
- Bootable Java
- Cookies in Java
- Dynamic Graphs
- Social Shakespeare
External Links
- Paul Mutton
- Jibble Photo Gallery
- Jibble Forums
- Google Landmarks
- Jibble Shop
- Free Books
- Intershot Ltd
|
books.jibble.org
Previous Page
| Next Page
Page 72
"Ik wil nu maar liever naar huis," zei Evert, hare hand loslatend.
"Wij zullen je wel even brengen, kind," zei mevrouw d'Ablong
opeens. "Wijs ons den weg maar."
Tot Elsje's verbazing sloegen zij de breede winkelstraat weer
in. Mevrouw d'Ablong sprak geen woord meer en het was haar aan te zien
dat zij haar best deed, bedaard te blijven. Zij keek in 't geheel
niet naar Elsje, maar strak voor zich uit. De kruidenierswinkel was
spoedig bereikt. Evert duwde gedienstig de rinkelende winkeldeur open
en vloog naar binnen, op zijn moeder toe.
"Wij hebben zoo'n plezier gehad," zei hij, "en er was een vischkar
met een vroolijken man en Elsje en ik..."
"U bent zeker de moeder van dit jongetje?" vroeg mevrouw d'Ablong
beleefd, maar zeer uit de hoogte en zonder er aan te denken dat zij
Evert in zijn verhaal stoorde.
"Jawel mevrouw," antwoordde de kruideniersvrouw, terwijl ze met een
verwonderden blik nu eens naar Elsje, dan naar mevrouw d'Ablong keek.
"Dan mag ik u nog wel eens vriendelijk dank zeggen voor uw gastvrijheid
tegenover mijn nichtje," zei Elsje's tante, terwijl ze haar beurs uit
den zak haalde, er een gouden tientje uitnam en dit op de toonbank
legde. "Dit kan zeker wel voor den spaarpot van uw kleinen jongen
dienen?"
"O ja, ja," riep Evert verheugd. "Staat het koninginnetje erop,
moeder?"
"Het spijt me dat Evert uw geschenk gezien heeft, mevrouw," zei
zijn moeder beleefd, "want ik zou het u liever weer teruggeven. Wij
zijn niet vriendelijk voor Elsje geweest met het doel er geld voor
te krijgen."
"O neen, dat begrijp ik heel goed," zei mevrouw d'Ablong haastig en
vol verlangen om een eind te maken aan het onderhoud. "Maar u wilt
het toch zeker wel aannemen voor den spaarpot van uw zoontje? Ik
.... ik wou u ook nog even zeggen ... u begrijpt ... mijn nichtje
leeft in zoo'n geheel andere omgeving.... Ik geloof dat het voor
beide partijen aangenamer zal zijn, als zij u niet meer bezoekt."
Elsje werd vuurrood en keek het raam uit. Zij _kon_ de goede
kruideniersvrouw niet langer aanzien.
"O! u bedoelt dat wij niet goed genoeg voor haar zijn? Niet deftig
genoeg?" vroeg deze, met iets scherps in hare stem.
Mevrouw d'Ablong zweeg; het was geheel onnoodig deze vragen nog
te beantwoorden. Die vrouw achter de toonbank had het heel juist
uitgedrukt--dat was precies wat zij bedoelde.
"Het zou mij spijten, als ik u gekrenkt had," zei ze eindelijk op
vriendelijken toon. "Ik ben u werkelijk heel dankbaar voor uwe
goedheid tegenover mijn nichtje en zijzelf is vol lof over uwe
hartelijkheid. Maar....
"Jawel, jawel, ik begrijp u heel goed," viel de kruideniersvrouw
snel in, terwijl hare oogen schitterden van nog iets anders dan
verontwaardiging. "Neem je geld terug, als 't je blieft, mevrouw,
wij hebben dat niet noodig. U zult wel gelijk hebben, het zal beter
zijn dat Elsje niet meer hier komt." En met driftige haast begon zij
de theebussen en trommels op de planken aan den muur te verschikken.
Mevrouw d'Ablong wachtte even, kuchte en zei eindelijk:
"Dan zullen wij nu maar heengaan, juffrouw. Ik dank u nog zeer voor
uwe vriendelijkheid jegens mijn nichtje."
De kruideniersvrouw keerde zich snel om. "Ik geloof dat u iets
vergeet, mevrouw," zei ze, toen zij het geld nog op de toonbank zag
liggen. Mevrouw d'Ablong deed precies alsof zij haar niet hoorde en
liep den winkel uit. Elsje volgde langzaam. Met een bedroefd gezicht
wendde zij zich nog even om, keek de kruideniersvrouw smeekend aan
en fluisterde:
"Houd het als 't je blieft voor Evert, och toe, als 't je blieft. We
zien elkaar toch nog wel _eens_ weer, denk ik."
Previous Page
| Next Page
|
|