|
Main
- books.jibble.org
My Books
- IRC Hacks
Misc. Articles
- Meaning of Jibble
- M4 Su Doku
- Computer Scrapbooking
- Setting up Java
- Bootable Java
- Cookies in Java
- Dynamic Graphs
- Social Shakespeare
External Links
- Paul Mutton
- Jibble Photo Gallery
- Jibble Forums
- Google Landmarks
- Jibble Shop
- Free Books
- Intershot Ltd
|
books.jibble.org
Previous Page
| Next Page
Page 15
"De Sneffels?"
"Dezelfde, een vijfduizend voet hooge berg, een van de merkwaardigste
des eilands en voorzeker de beroemdste der geheele wereld indien zijn
krater in het middelpunt van den aardbol uitloopt."
"Maar dat is onmogelijk!" riep ik uit, de schouders ophalende en
ge�rgerd door zulk eene vooronderstelling.
"Onmogelijk!" antwoordde professor Lidenbrock op een gestrengen
toon. "En waarom?"
"Omdat die krater natuurlijk versperd is door de lava, de gloeiende
steenen, en dus...."
"En als het een uitgedoofde krater is?"
"Een uitgedoofde?"
"Ja. Het aantal nog werkende vulkanen op de oppervlakte van den
aardbol bedraagt tegenwoordig slechts omtrent drie honderd; maar er
bestaan veel meer uitgedoofde vulkanen. De Sneffels nu behoort onder
deze laatste, en in historische tijden heeft er maar ��ne uitbarsting
plaats gehad, in 1219; sedert dat tijdstip is zijn geweld langzamerhand
bedaard en thans behoort hij niet meer tot de werkende vulkanen."
Op die stellige verzekeringen kon ik niets meer antwoorden, en dus
ging ik over tot de andere duisterheden, die het document bevatte.
"Wat beteekent dat woord Scartaris," vroeg ik, "en wat heeft de eerste
Juli daarmee te maken?"
Mijn oom dacht een poosje na. Ik hoopte een oogenblik, maar ook
slechts ��n, want weldra antwoordde hij mij aldus:
"Wat gij duisterheid noemt is voor mij licht. Het bewijst de vernuftige
zorg, waarmede Saknussemm zijne ontdekking heeft willen aanwijzen. De
Sneffels bestaat uit verscheidene kraters; het was dus noodig
den krater aan te duiden, die naar het middelpunt van den aardbol
voert. Wat heeft nu de geleerde IJslander gedaan? Hij heeft opgemerkt,
dat tegen den eersten Juli, dus in de laatste dagen der maand Juni,
��n van de pieken des bergs, de Scartaris, zijne schaduw verlengt tot
aan de opening van den bedoelden krater, en hij heeft het feit in zijn
document aangeteekend. Kon hij eene nauwkeuriger aanwijzing bedenken,
en kunnen wij, als wij eens den top van den Sneffels bereikt hebben,
met mogelijkheid den rechten weg missen?"
Het was duidelijk, mijn oom had op alles een antwoord. Ik zag wel,
dat hij niet te vatten was op de woorden van het oude perkament. Ik
drong er dus niet langer op aan, en daar ik hem boven alles moest
overtuigen, ging ik over tot de wetenschappelijke tegenwerpingen,
die mijns inziens vrij wat gewichtiger waren.
"Welaan," zeide ik, "ik moet bekennen, dat de zin van Saknussemm
duidelijk is en geen twijfel overlaat. Ik sta zelfs toe, dat het
document er volkomen echt uitziet. Die geleerde is naar den Sneffels
gegaan; hij heeft de schaduw van den Scartaris v��r den eersten
Juli de randen van den krater zien treffen; hij heeft zelfs in de
volks-overleveringen van zijn tijd hooren vertellen, dat die krater
op het middelpunt der aarde uitliep; maar wat aangaat, dat hij zelf er
bij gekomen zou zijn, dat hij de reis zou gedaan hebben en teruggekeerd
zou zijn, in geval hij haar ondernomen heeft, neen! duizendmaal neen!"
"En om welke reden?" zeide mijn oom op een bijzonder spottenden toon.
"Omdat alle theori�n der wetenschap betoogen, dat zulk eene onderneming
onuitvoerbaar is!"
"Zeggen alle theori�n dat?" antwoordde de professor, een heel onnoozel
gezicht zettende. "O, die akelige theori�n! wat zullen die arme
theori�n ons hinderen!"
Ik zag dat hij met mij spotte, maar ging toch voort.
"Ja! het is bewezen, dat de warmte omstreeks ��n graad toeneemt bij
iedere zeventig voet diepte onder de oppervlakte van den aardbol;
neemt men nu aan, dat die verhouding dezelfde blijft, dan heerscht er,
daar de straal der aarde vijftien honderd uur gaans bedraagt, in het
middelpunt een warmtegraad van twee millioen graad. De stoffen in
het binnenste der aarde bevinden zich derhalve in den toestand van
witgloeiend gas, want de metalen, het goud, het platina, de hardste
rotsblokken zijn niet bestand tegen zulk eene hitte. Ik mag dus
met grond vragen, of het mogelijk is om in zulk een middelpunt door
te dringen!"
Previous Page
| Next Page
|
|