|
Main
- books.jibble.org
My Books
- IRC Hacks
Misc. Articles
- Meaning of Jibble
- M4 Su Doku
- Computer Scrapbooking
- Setting up Java
- Bootable Java
- Cookies in Java
- Dynamic Graphs
- Social Shakespeare
External Links
- Paul Mutton
- Jibble Photo Gallery
- Jibble Forums
- Google Landmarks
- Jibble Shop
- Free Books
- Intershot Ltd
|
books.jibble.org
Previous Page
| Next Page
Page 13
Dit slecht latijn zou men aldus kunnen vertalen:
Daal af in den krater van den Sneffels Yocul, dien de schaduw van
den Scartaris treft v��r den eersten Juli, vermetele reiziger! en
gij zult het middelpunt der aarde bereiken.
Ik heb het gedaan. Arne Saknussemm.
Toen hij dit las, sprong mijn oom op, alsof hij onverwachts eene
Leidsche flesch had aangeraakt. Zijne opgewondenheid, vreugde en
overtuiging waren onbeschrijflijk. Hij liep heen en weer, nam zijn
hoofd tusschen de beide handen, verzette de stoelen, stapelde zijne
boeken op elkander, goochelde, het is haast niet te gelooven, met
zijne kostbare adelaarsteenen, gaf hier een slag met de vuist, daar
een tik met de hand. Eindelijk kwamen zijne zenuwen tot bedaren,
en even als iemand die uitgeput is door een overdadig genot, liet
hij zich in zijn armstoel nedervallen.
"Hoe laat is het toch?" vroeg hij na eenige oogenblikken stilte.
"Drie uur," antwoordde ik.
"Wat! dan heb ik mijn middagmaal mooi verzuimd. Ik sterf van
honger. Aan tafel! En dan...."
"En dan?"
"Zult gij mijn valies pakken."
"Wat?" riep ik uit.
"En het uwe!" antwoordde de onverbiddelijke professor, terwijl hij
de eetzaal binnentrad.
HOOFDSTUK VI
In het studeervertrek.--De Sneffels.--De warmte in den aardbol.
--De vulkanen.--Inwendige hitte der aarde.
Op die woorden ging mij eene rilling door het geheele
lichaam. Ik bedwong mij echter. Ik besloot zelfs een goed gelaat
te toonen. Wetenschappelijke bewijzen alleen konden professor
Lidenbrock weerhouden, en die waren er genoeg, zeer goede zelfs,
tegen de mogelijkheid van zulk eene reis. Naar het Middelpunt der
aarde gaan! Welk eene dwaasheid! Ik bewaarde mijne bedenkingen tot
een gepaster oogenblik en hield mij alleen met den maaltijd bezig.
Het is noodeloos al de verwenschingen van mijn oom mede te deelen,
toen hij de tafel niet gedekt vond. Alles werd opgehelderd. De goede
Martha kreeg hare vrijheid terug. Zij liep naar de markt en repte
zich zoo, dat mijn honger een uur later gestild was en ik weder besef
kreeg van onzen toestand.
Onder het eten was mijn oom bijna vroolijk; er ontvielen hem
eenige geleerde kwinkslagen, die nooit zeer gevaarlijk zijn. Toen
het nagerecht was afgeloopen, gaf hij mij een wenk om hem in zijn
studeervertrek te volgen.
Ik gehoorzaamde. Hij ging aan het eene einde van zijne werktafel
zitten en ik aan het andere.
"Axel!" zeide hij met eene zachte stem, "gij zijt een schrandere
jongen; gij hebt mij daar een verbazenden dienst bewezen, toen ik die
verbinding wilde opgeven. Waar zou ik heen gedwaald zijn. Niemand
kan het weten! Ik zal dat nooit vergeten, mijn jongen! en gij zult
uw deel hebben van den roem, dien wij zullen verwerven."
Previous Page
| Next Page
|
|